Ήταν μια πολύ όμορφη εκδρομή, που την έκαναν ακόμη ομορφότερη τα υπέροχα τοπία, η καλή διάθεση και το ανεξάντλητο κέφι των Συναδέλφων!!
Ξεκινώντας από την έδρα μας το γραφικό Μέτσοβο, ακολουθήσαμε υπέροχες διαδρομές μέσα στα έλατα και επισκεφθήκαμε κάποια από τα πανέμορφα ορεινά θέρετρα της Πίνδου, όπως την πασίγνωστη χιλιοτραγουδισμένη Σαμαρίνα, το ψηλότερο γεφύρι της Δυτικής Μακεδονίας “το γεφύρι του Αζίζ Αγά” καθώς και “το γεφύρι του Ζιάκα», την λίμνη του Αώου με τα επτά φράγματά της και τα πολλά νησάκια στο εσωτερικό της, που βρίσκεται ανάμεσα στα 2 εθνικά πάρκα, της Βάλια Κάλντα και του Βίκου-Αώου, την Βοβούσα, το πιο απομακρυσμένο χωριό της ανατολικής πλευράς του Ζαγορίου, που πήρε το όνομά της από τη βουή των νερών του Αώου που την διασχίζει.
Επισκεφθήκαμε το εξαιρετικό “Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Θεόδωρος Παπαγιάννης” στο χωριό Ελληνικό, που στεγάζεται σ’ ένα ωραίο πετρόκτιστο Σχολείο της δεκαετίας του 30, στο οποίο φοίτησε σαν μαθητής, τη δεκαετία του 50, ο ίδιος ο γλύπτης, καθηγητής της Σχολής Καλών Τεχνών, Θεόδωρος Παπαγιάννης. Μας εντυπωσίασαν τα έργα του καλλιτέχνη που είναι φτιαγμένα από ανακυκλώσιμα υλικά και υλικά δεύτερης χρήσης πεταμένα σε μάντρες και ξεχασμένα, που τους έδωσε πάλι ζωή και την ευκαιρία να πούνε την δική τους ιστορία. Το Μουσείο περιλαμβάνει έργα που μιλούν για την Ήπειρο και την ιστορία της, για το ψωμί, για τον ευεργέτη, τον ξενιτεμένο, τον πνευματικό άνθρωπο, τον Ηπειρώτη μάστορα, το βοσκό, το γεωργό, την Ηπειρώτισσα μάνα. Μοναδικά εκθέματα σε όλες τις αίθουσες και τους διαδρόμους : γλυπτά , πορτρέτα , προτομές σημαντικών αλλά και απλών λαϊκών ανθρώπων, προπλάσματα μεταλλίων και νομισμάτων. Ιδιαίτερο θέαμα είναι η τάξη με τους μαθητές καθισμένους στα θρανία και η μορφή του δασκάλου να στέκεται πλάι τους. Ο εξωτερικός χώρος του σχολείου όμορφα διαμορφωμένος φιλοξενεί επιβλητικά γλυπτά, όπως για παράδειγμα ένα τεράστιο μεταλλικό φίδι πάνω στο γρασίδι, καμωμένα με διάφορα υλικά και παρόμοια γλυπτά έχουν στολίσει και διάφορες γωνιές του χωριού. τα όποια μπορεί να θαυμάσει κανείς στη διαδρομή προς και από το μοναστήρι της Τσούκας, που η θέα του από την πίσω πλευρά του μας έκοψε κυριολεκτικά την ανάσα.
Ξεχωριστό ενδιαφέρον είχε και η επίσκεψή μας στο σύγχρονο Παλαιοντολογικό Μουσείο της Μηλιάς Γρεβενών, όπου εκτίθενται απολιθώματα και άλλα σπουδαία ευρήματα των ανασκαφών που έχουν πραγματοποιηθεί στην ευρύτερη περιοχή από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Πριν από πολλές εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια, εδώ υπήρχε ζούγκλα όπου ζούσαν γίγαντες ελέφαντες, ρινόκεροι, τάπιροι, γαζέλες, άλογα και άλλα άγρια ζώα. Ανάμεσα στα εκθέματα ξεχωρίζουν οι μεγαλύτεροι γνωστοί χαυλιόδοντες στον κόσμο, μήκους 5 μέτρων, οι οποίοι έχουν καταγραφεί στο βιβλίο ρεκόρ Γκίνες, και ανήκαν σε ζώο που έζησε πριν από 2,5-3 εκατομμύρια χρόνια.
Στο ύψωμα «Αννίτσα», που δεσπόζει ανάμεσα στη Σαμαρίνα και στους Φιλιππαίους, αποτίσαμε φόρο τιμής στους ήρωες Έλληνες αξιωματικούς και οπλίτες, οι οποίοι στις αρχές Νοέμβρη του 1940, με την μικρή στρατιωτική μονάδα τους, στελεχωμένη κυρίως από άνδρες των γειτονικών χωριών, όχι μόνο απέκρουσαν την επίθεση της επίλεκτης 3ης Μεραρχία Αλπινιστών «Τζούλια» που επιχείρησε να διεισδύσει στην Πίνδο, αλλά υποχρέωσαν τους Ιταλούς να υποχωρήσουν άτακτα προς την περιοχή της Κόνιτσας. Το γεγονός της νίκης των Ελλήνων, που ήταν η πρώτη νίκη κατά του Άξονα, προκάλεσε την έκπληξη και το θαυμασμό όλου του κόσμου. Στο σύγχρονο μνημείο που κτίστηκε στο ύψωμα Αννίτσα, φυλάσσονται τα οστά των 120 ηρωικών Γρεβενιωτών πεσόντων.
Γευτήκαμε την πεντανόστιμη τοπική κουζίνα, περάσαμε εξαιρετικά, ανταμώσαμε, γελάσαμε, διασκεδάσαμε!!!
Και στις επόμενες αποδράσεις Συνάδελφοι!!
