Ένας σπουδαίος άνθρωπος των Τεχνών και του Πολιτισμού, ο Μάνος Ελευθερίου έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών, προδομένος από την καρδιά του.
Ωστόσο, πίσω του άφησε πλούσιο έργο. Ως στιχουργός έχει στο ενεργητικό του περίπου 400 τραγούδια και συνεργάστηκε με όλους σχεδόν τους Έλληνες συνθέτες. Έχει εκδώσει μυθιστορήματα, ποιητικές συλλογές, τόμους με πεζά, λευκώματα και πολλά άλλα.
Ο Μάνος Ελευθερίου κρύβεται πίσω από την μαρκίζα της επιτυχίας πολλών και μεγάλων λαϊκών τραγουδιών. Ο λόγος του επιτομή της αμεσότητας, της βαθιάς ματιάς σε καταστάσεις ανθρώπινες, κοινές αλλά και συχνά οριακές. Ο Ελευθερίου δεν σκιαγραφεί ούτε αναλύει, χαράζει με την πένα του τομές, αφήνοντας σημάδια, αμανάτια του βίου, των εποχών παρακαταθήκες… Παραπονεμένα λόγια. Η διαθήκη, Στων αγγέλων τα μπουζούκια, Οι Ελεύθεροι κι ωραίοι, Κάτω απ’ τη μαρκίζα, Τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα, Σ’ αυτή τη γειτονιά, Στα χρόνια της Υπομονής, Ο χάρος βγήκε παγανιά, Σου γράφω πρώτη του Δεκέμβρη, Η Σούστα πήγαινε μπροστά…
Τα λόγια του όμως, είναι πικρά. Πικρόγλυκα πολλές φορές, αλλά πάντα πικρά… Μαλαματένια, αλλά και ματωμένα… Εντελώς προσωπικά… που ο καθένας ανάλογα με το «σεργιάνι» του και τις «πληγές» του σ’ αυτή τη ζήση τα μεταφράζει όπως θέλει… Καμιά φορά τους αλλάζει εντελώς το νόημα… Σαν κάποιες κουβέντες που μπλέκονται στα καφενεία κι ο ένας λέει κάτι, ο άλλος που δεν άκουσε καλά καταλαβαίνει κάτι άλλο… και το μαύρο ντύνεται άσπρο, το χτες γίνεται σήμερα… Μια μετάφραση που περνάει από «μαστιγωτές και συμπληγάδες»… και που τελικά δε βρίσκει σχεδόν ποτέ προορισμό… όμως κεντράρει στην καρδιά.
Γεννημένος στην Ερμούπολη της Σύρου, ο Μάνος Ελευθερίου έχει γράψει ποιήματα, διηγήματα, μυθιστορήματα και περισσότερα από 400 τραγούδια. Παράλληλα, έχει εργαστεί ως αρθρογράφος, επιμελητής εκδόσεων, εικονογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός. Έχει συνεργαστεί με τα μεγαλύτερα ονόματα της σύγχρονης ελληνικής μουσικής σκηνής, ανάμεσα σ’ αυτούς ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Γιάννης Μαρκόπουλος, ο Σταύρος Κουγιουμτζής, ο Γιώργος Χατζηνάσιος, ο Δήμος Μούτσης, ο Σταύρος Ξαρχάκος, ο Χρήστος Νικολόπουλος, ο Θάνος Μικρούτσικος και όχι μόνο… Τα γραπτά του Μάνου Ελευθερίου, πολύτιμα… όπως και τα τραγούδια…
Ο Μάνος Ελευθερίου σε συνέντευξη που παραχώρησε για τα παιδικά του χρόνια στη Σύρο: «Βίωσα την έλλειψη αγαθών μικρός. Ο πατέρας μου ήταν ναυτικός, μηχανικός σε ποντοπόρα πλοία. Τον γνώρισα σε μεγάλη ηλικία, μετά τον πόλεμο και περάσαμε μια πολύ δύσκολη μεταπολεμική περίοδο στη Σύρο. Είδα, ας πούμε, γείτονες στη συνοικία που μεγάλωσα, που δεν είχαν απολύτως τίποτα. Έρχονταν και ζητούσαν από μας ένα κρεμμύδι, λίγη ζάχαρη, λίγο καφέ, λίγο λάδι. Μιλάμε για την απόλυτη ένδεια, την οποία την έχω δει, την έχω ζήσει. Τα παιδιά στο σχολείο ήταν όλα ξυπόλητα. Στο γυμνάσιο φόρεσαν παπούτσια, όσοι πήγανε. Ήταν άγρια τα πράγματα».
