Λόγια του μεγάλου μας συνθέτη

Για τη ζωή:

«Ο Καββαδίας, εκτός από τα ταξίδια και τους ναυτικούς λέει κάτι άλλο. Απευθυνόμενος στον νέο άνθρωπο του λέει “έλα να σου πω. Αν αξίζει κάτι στον κόσμο που ήρθες, σε αυτόν τον πλανήτη ήρθες για να ξεπεράσεις τα όριά σου, για να κατακτήσεις το αδύνατο”. Και πως το λέει αυτό; “Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία”. Δεν είναι εικόνα. Επιλέγει το πιο ανθεκτικό ζώο στον πλανήτη, που έχει βάθος χρόνου στους δεινοσαύρους και σου λέει, “χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία”. Χόρεψε και δάμασέ το, κατάκτησε το αδύνατο».

Για το θάνατο:

«Είναι ένας πυγμάχος, πάρα πολύ ψηλός, 3-4 μέτρα και στον 15ο γύρο είναι όλα φτιαγμένα. Το έχουν φτιάξει οι bookmakers, και κανείς δεν μπορεί να ποντάρει. Αυτός θα κερδίσει. Τον κερδίζεις σε κάθε γύρο; Αυτή είναι η μαγκιά. Να του αλλάξεις τον αδόξαστο στους 14 γύρους»

Για όλα όσα αγάπησε και ονειρεύεται:

«Ζητάω μια δίκαιη κοινωνία,κι αυτή αγάπησα στο όνειρό μου. Ο Καββαδίας είχε πει “λυπήσου αυτούς που δεν ονειρεύονται”. Εγώ λοιπόν για να μη με λυπηθούν, ονειρευόμουν και ονειρεύομαι συνέχεια»

«Κλείνω τα μάτια και ονειρεύομαι μία κοινωνία δίκαιη. Και θα την ονειρεύομαι μέχρι τέλους. Γιατί αυτή θα είναι η κοινωνία που ο ποιητής θα μπορεί να ψαρεύει και ο ψαράς να γράφει ποιήματα» 

«Αγάπησα τους δικούς μου ανθρώπους, αλλά και τα παιδιά όσων δεν γνώρισα. Έχω παθολογική αγάπη στα παιδιά και στην κάθε νέα γενιά, με όλες τις δυσκολίες που έχει, γιατί είναι η ελπίδα για κάτι άλλο».

«Αγάπησα τους μεγάλους διανοητές, τον Κάρολο Μαρξ, τη Ρόζα Λούξεμπουργκ». 

«Αγάπησα τη μουσική με πάθος, ταυτίστηκε με τη ζωή μου, αυτό το εργαλειάκι εκεί, το πιάνο, που ειδικά στους 7 νάνους γίνεται η προέκτασή μου» 

« Όταν τους παίζω τους “7 Νάνους”, ο κόσμος έχει ψευδαισθήσεις. Νομίζει ότι με βλέπει. Νομίζει ότι βλέπει το πιάνο. Θέλω να τους πω ότι δεν βλέπουν εμένα και το πιάνο, νομίζουν ότι το βλέπουν. Γιατί από την ώρα που αρχίζω, εγώ έχω πάρει το πιάνο και ίπταμαι. Απλώς έρχομαι μετά για το χειροκρότημα».

Η τελευταία πτήση του Θάνου στο Ηρώδειο στις 29/06/2019

Ήταν η τελευταία φορά που βρέθηκε στο φυσικό του χώρο, στη σκηνή, μπροστά από το πιάνο του. Μετά από ένα συνταρακτικό δεκάλεπτο που ερμήνευσε με τον δικό του μοναδικό τρόπο το τραγούδι της ζωής του, το «7 Νάνοι στο S/S Cyrenia», ο Μικρούτσικος έμεινε στη σκηνή για σχεδόν άλλα δέκα λεπτά. Αυτή τη φορά δεν επέλεξε εκείνος πότε θα αποχωρήσει αλλά οι χιλιάδες φίλοι του.

Άνθρωποι όλων των ηλικιών χειροκροτούσαν όρθιοι έναν από τους σημαντικότερους συνθέτες της χώρας μας. Σε μια στιγμή που δεν μπορείς να ξεχάσεις, κοινό και καλλιτέχνης έγιναν πραγματικά ένα. Χωρίς πολλά λόγια, χωρίς κλάματα. Τουλάχιστον όχι από εκείνον. Σαν να ξέραμε όλοι ότι αυτή ήταν η τελευταία φορά που θα απολαύσαμε τη ζωντάνια του, την ενέργεια του, το ταλέντο του.

«Όσο αντέχω θα είμαι εδώ». Με αυτά τα λόγια μας αποχαιρέτισε ο Θάνος Μικρούτσικος στις 29 Ιουνίου. 

Και πριν λίγες ημέρες, τα Χριστούγεννα, μέσα από το νοσοκομείο, μας κάλεσε αντί για δώρα, να προσφέρουμε αίμα! “Αυτές τις γιορτές σκεφτείτε τους άλλους και γίνετε αιμοδότες”

Εμείς με τη σειρά μας, αποχαιρετάμε με βαθιά συγκίνηση τον σπουδαίο Άνθρωπο Θάνο, που έγινε ο δικός μας άνθρωπος μέσα από τα τραγούδια του. Στεκόμαστε με απέραντη ευγνωμοσύνη απέναντι στον μεγάλο δημιουργό που «πήρε του καιρού τ’ αλφαβητάρι/ και της αγάπης λόγια φυλαχτό/ για να βρει πάλι ρίζα το χορτάρι / και πήρε την ελπίδα και τη χάρη / ψηλά να πάει να χτίσει κιβωτό / με την ελπίδα μόνο και τη χάρη…»

Καλό ταξίδι Θάνο μας

“Όσοι με το χάρο γίναν φίλοι / με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη/ στα τρελά τους όνειρα δοσμένοι/ πάντα γελαστοί, πάντα γελαστοί και γελασμένοι..”