Το 82% του πλούτου που δημιουργήθηκε πέρυσι σε παγκόσμιο επίπεδο κατέληξε στα χέρια του 1% των πλουσιότερων ανθρώπων του πλανήτη, ενώ οι γυναίκες συνέχισαν να πληρώνουν το πιο βαρύ τίμημα εν μέσω της εντεινόμενης ανισότητας, όπως αναφέρει έκθεση της ΜΚΟ Oxfam που δίνεται στη δημοσιότητα σήμερα.

Η έκθεση υπό τον τίτλο «Ανταμείψτε τη δουλειά, όχι τον πλούτο» δημοσιοποιείται μία ημέρα πριν από την έναρξη του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF) στο Νταβός.

Όπως σχολίασε η διευθύντρια της Oxfam Ουίνι Μπιανίμα, η έκθεση αποκαλύπτει πως «οι οικονομίες μας ανταμείβουν τον πλούτο, αντί της σκληρής δουλειάς εκατομμυρίων ανθρώπων». «Οι ελάχιστοι στην κορυφή (της πυραμίδας) γίνονται όλο και πιο πλούσιοι, τα εκατομμύρια στη βάση μένουν παγιδευμένα σε μισθούς φτώχειας», συμπλήρωσε η ίδια με δηλώσεις της στην τηλεοπτική υπηρεσία του πρακτορείου ειδήσεων Reuters.

«Υφίστανται εκμετάλλευση των ανθρώπων που φτιάχνουν τα ρούχα που φοράμε, που συναρμολογούν τα κινητά μας τηλέφωνα, που καλλιεργούν τα τρόφιμα που τρώμε, για να εξασφαλίζεται ο διαρκής εφοδιασμός με φθηνά προϊόντα, και επίσης για να αυξάνονται τα κέρδη των εταιρειών και των πλουσίων επενδυτών τους», τονίζει η Μπιανίμα σε δελτίο Τύπου της ΜΚΟ.

Σύμφωνα με την έκθεση της Oxfam, 3,7 δισεκατομμύρια άνθρωποι, το φτωχότερο 50% του παγκόσμιου πληθυσμού, δεν είχε το παραμικρό όφελος από την παγκόσμια ανάπτυξη της περασμένης χρονιάς, την ώρα που το πλουσιότερο 1% ενθυλάκωσε το 82% του πλούτου που παρήχθη πέρυσι.

Από το 2010, δύο χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης του 2008, ο πλούτος της λεγόμενης «οικονομικής ελίτ» αυξάνεται κατά μέσο όρο περί το 13% σε ετήσια βάση, διευκρινίζει η Oxfam. 

Στην έκθεσή της η Oxfam αποκαλύπτει μεταξύ άλλων ότι:

α. Το 82% του πλούτου που δημιουργήθηκε πέρυσι παγκοσμίως κατέληξε στο πλουσιότερο 1% του παγκόσμιου πληθυσμού. Αντίθετα, 3,7 δισ. άνθρωποι -που αποτελούν το πιο φτωχό 50% του παγκόσμιου πληθυσμού- είδαν τον δικό τους πλούτο να μην αυξάνεται καθόλου το 2017.

β. Σε διάστημα 12 μηνών ο πλούτος της παραπάνω ελίτ αυξήθηκε κατά 762 δισ. δολάρια, ποσό αρκετό για να τερματίσει την ακραία φτώχεια στον πλανήτη κατά… επτά φορές. Αυτό το πλουσιότερο 1% της ανθρωπότητας κατέχει σήμερα περισσότερο πλούτο απ’ ό,τι το σύνολο της ανθρωπότητας.

γ. Από το 2010 -δύο χρόνια μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης- ο πλούτος των ανά τον κόσμο δισεκατομμυριούχων αυξήθηκε κατά μέσο όρο 13% ετησίως -έξι φορές ταχύτερα απ’ ό,τι οι μισθοί των εργαζόμενων. Αποκορύφωνα αυτής της τάσης ήταν η περίοδος Μάρτιος 2016-Μάρτιος 2017 όταν για πρώτη φορά στην ιστορία ο αριθμός των δισεκατομμυριούχων αυξανόταν κάθε δύο ημέρες.

δ. Χρειάζονται μόλις 4 ημέρες εργασίας για έναν διευθύνοντα σύμβουλο μίας εκ των πέντε κορυφαίων εταιρειών μόδας και ειδών ρουχισμού του κόσμου για να κερδίσει όσα κερδίζει σε όλη της τη ζωή μια εργάτρια που δουλεύει στις βιοτεχνίες ενδυμάτων του Μπανγκλαντές. Στις ΗΠΑ ένας διευθύνων σύμβουλος χρειάζεται να δουλέψει λίγο περισσότερο από μια εργάσιμη ημέρα για να κερδίσει όσα παίρνει ένας μέσος εργαζόμενος σε ένα χρόνο.

ε. Οι τρεις πλουσιότεροι άνθρωποι στις ΗΠΑ έχουν τον ίδιο πλούτο με το πιο φτωχό 50% του πληθυσμού, δηλαδή 160 εκατ. ανθρώπους.

στ. Στην Ινδονησία, οι 4 πιο πλούσιοι κατέχουν περισσότερο πλούτο απ’ ό,τι κατέχουν 100 εκατ. άνθρωποι.

ζ. Στη Βραζιλία ένας εργαζόμενος που αμείβεται με τον κατώτατο μισθό θα χρειαστεί 19 χρόνια δουλειάς για να κερδίσει όσα κερδίζει σε ένα μήνα ένα μέλος του πλουσιότερου 0,1%.

Η ΜΚΟ τονίζει πως οι εργαζόμενες είναι αυτές που βρίσκονται «στη βάση της πυραμίδας». «Σε όλο τον κόσμο, οι γυναίκες κερδίζουν λιγότερα από τους άνδρες και υπερεκπροσωπούνται στις λιγότερο καλοπληρωμένες και επισφαλέστερες θέσεις απασχόλησης», διαπιστώνει η οργάνωση, προσθέτοντας πως «στους 10 νέους δισεκατομμυριούχους, οι 9 είναι άνδρες».

Η ΜΚΟ απευθύνει έκκληση προς τους ηγέτες να φροντίσουν «η οικονομία να λειτουργεί για όλους κι όχι μόνο για μια πλούσια μειονότητα». Συνιστά να περιοριστούν τα μερίσματα για τους μετόχους και τα πριμ για τους επικεφαλής επιχειρήσεων, να αυξηθεί ο κατώτερος μισθός, να τερματιστεί το «μισθολογικό χάσμα» μεταξύ ανδρών και γυναικών, αλλά και να ενταθεί ο αγώνας εναντίον της φοροδιαφυγής.

Καυτηριάζοντας τη στάση των ελίτ συμπλήρωσε ότι ενώ αυτόν τον καιρό «είναι δύσκολο να βρεις έναν πολιτικό ή επικεφαλής επιχείρησης που να μη δηλώνει ότι ανησυχεί για την ανισότητα, ακόμη δυσκολότερο είναι να βρεις κάποιον που να κάνει κάτι γι’ αυτό. Στην πράξη μάλιστα αρκετοί εξ αυτών κάνουν τα πράγματα χειρότερα περικόπτοντας τους φόρους, καταπατώντας τα ανθρώπινα δικαιώματα».

Βάσει δημοσκόπησης που διενεργήθηκε από την Oxfam σε δείγμα 70.000 ατόμων σε 10 χώρες και δίνεται στη δημοσιότητα ταυτόχρονα με την έκθεση, τα δύο τρίτα εκ των ερωτηθέντων θεωρούν ότι είναι «επείγον» να αντιμετωπιστεί «το χάσμα μεταξύ των πλουσίων και των φτωχών». Η έρευνα αυτή έγινε στην Ινδία, στη Νιγηρία, στις ΗΠΑ, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο Μεξικό, στη Νότια Αφρική, στην Ισπανία, στο Μαρόκο, στην Ολλανδία και στη Δανία.

Στις δηλώσεις της στο Reuters η Μπιανίμα επέκρινε ιδιαίτερα τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, που θα είναι παρών στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, όχι μόνο γιατί σχημάτισε «μια κυβέρνηση δισεκατομμυριούχων», αλλά κι επειδή η φορολογική μεταρρύθμιση την οποία προώθησε θα ωφελήσει τους πλουσιότερους και όχι τους απλούς Αμερικανούς. Στις ΗΠΑ, όπως θυμίζει η Oxfam, οι τρεις πλουσιότεροι άνθρωποι κατέχουν πλούτο ίσο με αυτόν του φτωχότερου μισού του πληθυσμού.