(Σπάνιο ντοκουμέντο: Ειρήνη Παππά με Κώστα Καζάκο και Τζένη Καρέζη στις Κάννες)
Η Ελλάδα είναι φτωχότερη πλέον, αφού τρείς σπουδαίοι άνθρωποι του πολιτισμού έφυγαν από τη ζωή.
Πρόκειται για δυο εμβληματικές μορφές του ελληνικού κινηματογράφου, τον Κώστα Καζάκο και την Ειρήνη Παπά, που υπήρξαν δύο από τους σημαντικότερους Έλληνες ηθοποιούς των τελευταίων δεκαετιών, με σπουδαία καριέρα εντός και εκτός συνόρων. Δυο ξεχωριστοί καλλιτέχνες, παρόντες διαχρονικά με ήθος και συνέπεια, τόσο στην τέχνη όσο και στη δημόσια ζωή του τόπου.
Επίσης στο Δίον, τον τόπο που αγάπησε και ανέδειξε, κηδεύτηκε το μεσημέρι της Πέμπτης, ο καθηγητής Αρχαιολογίας και επί σειρά ετών πρόεδρος του Δ.Σ του Μουσείου της Ακρόπολης Δημήτρης Παντερμαλής, ο άνθρωπος που “άκουγε τα αγάλματα να του μιλούν”.
Στην φωτογραφία που δημοσίευσε το Associated Press, φαίνεται η Ειρήνη Παππά με τον Κώστα Καζάκο στην πρεμιέρα της ταινίας «Ιφιγένεια» στο Φεστιβάλ των Καννών, τον Μάιο του 1977. Διακρίνονται ακόμα ο σκηνοθέτης Μιχάλης Κακογιάννης, η Τζένη Καρέζη, ο Κώστας Καρράς και η Τατιάνα Παπαμόσχου, ενώ τα φλας των φωτογράφων τους πολιορκούν.
Η Ειρήνη Παππά ψάλλει κρυφά «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ», μέσα στην Αγιά Σοφιά
Ο Κώστας Καζάκος διαβάζει Γιάννη Ρίτσο, Τάσο Λειβαδίτη, Μανώλη Αναγνωστάκη
Δημήτρης Παντερμαλής: Από τις κορυφές του Ολύμπου στην καρδιά του Μουσείου της Ακρόπολης
Ο Δημήτρης Παντερμαλής δεν ήταν μόνο ένας κορυφαίος αρχαιολόγος, ένας εμπνευσμένος Πανεπιστημιακός με όραμα με μεγάλη ακαδημαϊκή πορεία και με πρωτοποριακές σκέψεις πάνω στην επιστήμη του αλλά το κατεξοχήν πρόσωπο του Μουσείου της Ακρόπολης, με το οποίο ήταν άμεσα συνυφασμένος.
Κυριολεκτικά η ψυχή του μουσείου “και όχι μόνο στα χαρτιά”, όπως γράφτηκε στην ανακοίνωση που εξέδωσε το ΔΣ του Μουσείου της Ακρόπολης, βρισκόταν εκεί κάθε φορά που τον αναζητούσες, έτοιμος να προσφέρει μια ακόμα ξενάγηση στους χώρους για τους οποίους ήταν τόσο περήφανος. Με δικές του πρωτοβουλίες, άλλωστε, και με ένα πνεύμα που σκεπτόταν πέρα από τα στεγανά κατάφερε το μουσείο να βρίσκεται στα δεκατρία χρόνια λειτουργίας του στην πρώτη γραμμή κατακτώντας τις κορυφαίες θέσεις στα πιο δημοφιλή σε ολόκληρο τον κόσμο και με εκατομμύρια επισκέπτες να έχουν περάσει τις πόρτες του.
Ένα από τα κορυφαία επιτεύγματα του επιστήμονα της Ελληνικής αρχαιολογίας Δημήτρη Παντερμαλή ήταν αναμφίβολα οι ανασκαφές του στο αρχαίο Δίον, θρησκευτικό κέντρο των αρχαίων Μακεδόνων, στην περιοχή του Μακεδονικού Ολύμπου. Είναι εκείνος που ανέσκαψε μεγάλα τμήματα του αρχαίου οικισμού και των ιερών έξω από τα τείχη της πόλης και ανέδειξε το Δίον ως έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας με πλήθος κινητών ευρημάτων που εκτίθενται στο μουσείο της περιοχής.
Ο Παντερμαλής που ενσάρκωσε το όραμα της λειτουργίας του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης όχι μόνο έκανε τον κόσμο να αγαπήσει το μουσείο αλλά έβγαλε την Ελλάδα από τα σύνορα μεταμορφώνοντας την εικόνα της πόλης. Από τότε που έβγαζε τους πρώτους θησαυρούς σκάβοντας νυχθημερόν στο Δίον σε μια από τις πιο σημαντικές ανασκαφές στην Ελλάδα μέχρι τη μέρα που έφυγε από τη ζωή εξακολουθώντας να ηγείται της προσπάθειας να επιστρέψουν πίσω τα μάρμαρα-μάλιστα την Παρασκευή λαμβάνει χώρα ειδική μερίδα για την εκστρατεία της επιστροφής με τον τίτλο “Παρθενώνας και Δημοκρατία”-δεν σταμάτησε να διατηρεί τον ίδιο ακριβώς νεανικό ενθουσιασμό.
Όταν του έλεγαν πως περνάει τον ελεύθερο χρόνο δήλωνε χαρακτηριστικά πως “αντί να διαβάζω ποιήματα προτιμώ να ανατρέχω στις πηγές από όπου πίνουν νερό οι ποιητές. Ασχολούμαι με τον φυσικό φωτισμό των αγαλμάτων και ψάχνω το φως του νερού. Αυτό το φως που διαφοροποιείται, που χρωματίζεται, που εναλλάσσεται, που δίνει βελούδινες αποχρώσεις, που αφήνει μαι ασημένια αίσθηση”, λόγια που ταιριάζουν μόνο σε ποιητές της ύπαρξης, σε ανθρώπους για τους οποίους η επίγεια ζωή δεν είναι αρκετή και χρειάζονται έναν παράδεισο για να μπορούν να συνεχίσουν. Σε αυτή τη φωτεινή συνθήκη θα τον θυμόμαστε πάντα.
