1 Μαΐου 1886: Η εξέγερση των εργατών του Σικάγο, που ζητούσαν 8ωρη εργασία με καλύτερες συνθήκες, σηματοδοτούν την Εργατική Πρωτομαγιά, η οποία συμβολίζει τις εργατικές διεκδικήσεις σε όλο των κόσμο, από τότε έως σήμερα. 

Στην Ελλάδα τα πρώτα εργατικά κινήματα δημιουργήθηκαν ταυτόχρονα με την ανάπτυξη της καπνοκαλλιέργειας τον 19ο αιώνα. Η πρώτη απεργία στον ελλαδικό χώρο – που τελούσε υπό οθωμανική διοίκηση –  έγινε την Πρωτομαγιά του 1888 στην πόλη της Δράμας, από τους καπνεργάτες με κύριο αίτημα τις δέκα ώρες εργασίας, καθώς εκείνη την εποχή οι εργάτες εργάζονταν από δώδεκα έως και δεκατρείς ώρες ημερησίως. 

Το 1892 έγινε η πρώτη πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση στο νεοελληνικό κράτος, από το Σοσιαλιστικό Σύλλογο του Καλλέργη. Το 1893, 2.000 εργάτες διαδήλωσαν ζητώντας οκτάωρο, Κυριακή αργία και κρατική ασφάλιση στα θύματα εργατικών ατυχημάτων. Το 1894, γίνεται μεγάλη συγκέντρωση με τα ίδια αιτήματα που λήγει με 10 συλλήψεις και τον Αύγουστο ακολουθεί η σύλληψη του σοσιαλιστή Σταύρου Καλλέργη. Το 1924 λαμβάνουν χώρα αιματηρά επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας σε μεγάλη συγκέντρωση στην πλατεία Θεάτρου για την Εργατική Πρωτομαγιά, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ένα άτομο και να τραυματιστούν 17. 

Τον Μάϊο του 1936 κορυφώνονται οι διαδηλώσεις από τους καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης, που πνίγηκαν στο αίμα, με συνολικά δώδεκα νεκρούς ανάμεσα στους οποίους και ο 25χρονος αυτοκινητιστής Τάσος Τούσης, στη διασταύρωση Εγνατία και Βενιζέλου. Η φωτογραφία που απαθανάτισε την μητέρα του να τον θρηνεί μόνη στο μέσον του δρόμου, στη διασταύρωση των οδών Βενιζέλου και Εγνατία, δημοσιεύθηκε στον Τύπο και ήταν η έμπνευση του ποιητή Γιάννη Ρίτσου για να γράψει τον «Επιτάφιο».

Σήμερα, που οι ειδικές συνθήκες της πανδημίας αποτελούν  ένα βολικό σκαλοπάτι για αναβάθμιση των αντιδραστικών, αντεργατικών μέτρων σε όλο τον κόσμο, το νόημα και η ουσία της Εργατικής Πρωτομαγιάς είναι περισσότερο επίκαιρα από ποτέ, αφού όλα δείχνουν πως οι οικονομικές συνέπειες της πανδημίας, θα επιχειρηθεί παγκοσμίως να ριχτούν στις πλάτες των εργαζομένων και των συνταξιούχων, στις πλάτες των πλατιών λαϊκών στρωμάτων. 

Στην Ελλάδα, είναι βέβαιο ότι οι συνέπειες της πανδημίας θα βαρύνουν περισσότερο τα πιο ευάλωτα κοινωνικά στρώματα, επομένως οι συνταξιούχοι θα στοχοποιηθούμε για μία ακόμα φορά, μετά από τα αλλεπάλληλα μέτρα σε βάρος μας,  τα χρόνια  των μνημονίων. 

Για τους εργαζόμενους, η συντηρητική – αντιλαϊκή – αντεργατική επέλαση αποτυπώνεται ξεκάθαρα στο νέο νόμο για τα εργασιακά, ο οποίος δημιουργεί τις συνθήκες για ένα βαθύ εργασιακό μεσαίωνα, με την καταστρατήγηση βασικών κατακτήσεων του εργατικού κινήματος, αφού θα επιφέρει πολύ σοβαρές αντιδραστικές ανατροπές στο ζήτημα του χρόνου εργασίας και του 8ώρου, τις εργασιακές σχέσεις, τις αμοιβές, τη δυνατότητα συλλογικής διεκδίκησης και αγώνων.

Η απάντηση όλων μας πρέπει να είναι άμεση, δυναμική και ανυποχώρητη. Η μαζική και αποφασιστική μάχη ενάντια σε αυτόν το νόμο, είναι αγώνας ενάντια στη γενίκευση της ελαστικής και μαύρης εργασίας, την τηλεργασία που φαίνεται ότι ήλθε για να μείνει, τη λεηλασία των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, τους μισθούς πείνας, την κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας, τον κρατικό έλεγχο των συνδικάτων.

Είναι ένας αγώνας που έχουμε υποχρέωση να δώσουμε, για εμάς και για τους νέους, για τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας!!

Ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά!!

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

     Η Πρόεδρος                       Η Γραμματέας

          Αγγελική Οικονόμου       Ευαγγελία Μερκούρη