Στην τελική ευθεία φαίνεται να μπαίνει η διαδικασία πώλησης της Εθνικής Ασφαλιστικής. Με επιστολή τους οι εργαζόμενοι ζητούν από τις Βρυξέλλες να δοθεί χρόνος ώστε να εξεταστούν εναλλακτικές λύσεις.
Επιστολή προς την Πρόεδρο της Επιτροπής Ανταγωνισμού της Ε.Ε. M. Vestager απέστειλε την Πέμπτη ο Σύλλογος Υπαλλήλων της Εθνικής Ασφαλιστικής, ζητώντας την ματαίωση της τρέχουσας διαδικασίας πώλησης της εταιρείας, έτσι ώστε να δοθεί χρόνος για την εξεύρεση άλλων εναλλακτικών λύσεων.
Ο σύλλογος των εργαζομένων αναφέρεται στη συγκεκριμένη επιστολή για μια επικείμενη ζημιογόνο συναλλαγή, σημειώνοντας μεταξύ άλλων:
- Το άκαιρο της πώλησης εν μέσω πανδημίας κορονοϊού και της οικονομικής κρίσης που έχει προκαλέσει.
- Το διπλό ρόλο (!!) συμβουλευτικού Οίκου ο οποίος λειτουργεί για λογαριασμό τόσο της Εθνικής Ασφαλιστικής, όσο και του fund CVC (που είναι ο εξεταζόμενος αγοραστή).
Ωστόσο στην τελική ευθεία φαίνεται να μπαίνει η διαδικασία πώλησης της Εθνικής Ασφαλιστικής, καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες, από μέρα σε μέρα αναμένεται το CVC Capital Partners να καταθέσει την επικαιροποιημένη προσφορά του για την εξαγορά του 80% της εταιρείας.
Πρόκειται ουσιαστικά για τον β΄ γύρο δεσμευτικών προσφορών από τον Μάρτιο του 2020, οπότε και το CVC ήταν ο μοναδικός ενδιαφερόμενος που είχε προσέλθει στη διαδικασία, προσφέροντας τίμημα περί τα 480 εκατομμύρια ευρώ. Η εν λόγω προσφορά είχε απορριφθεί ως μικρή από τη διοίκηση της Εθνικής, ενώ δεν ευοδώθηκαν και οι προσπάθειες για υποβολή βελτιωμένης πρότασης το επόμενο διάστημα. Αυτό είχε ως συνέπεια οι διαπραγματεύσεις μεταξύ ΕΤΕ και CVC να οδηγηθούν στο κενό και κατόπιν εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού και της επιβληθείσας καραντίνας, να «παγώσουν».
Εντός των ημερών, σύμφωνα με πληροφορίες, το αμερικανικό επενδυτικό fund θα καταθέσει νέα επαναξιολογημένη προσφορά, που θα είναι μικρότερη αυτής του Μαρτίου και θα κυμαίνεται μεταξύ των 430 – 450 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ από την πλευρά της η Εθνική Τράπεζα έχει θέσει ως στόχο και μάλιστα έχει προϋπολογίσει τα εκτιμώμενα έσοδα από την πώληση, σ’ ένα ποσό κοντά στα 500 εκατομμύρια.
Να σημειωθεί ότι η διοίκηση της ΕΤΕ, υπαναχωρώντας σημαντικά από τις αρχικές επιδιώξεις-στόχους που είχε θέσει και προκειμένου να υλοποιήσει την πώληση της ασφαλιστικής που είχε ξαναπροσπαθήσει ανεπιτυχώς στο πρόσφατο παρελθόν, στη χρήση του 2019 μείωσε κατά 500 εκατ. ευρώ την αξία με βάση την οποία αποτιμά την Εθνική Ασφαλιστική στα βιβλία της και συγκεκριμένα από το 1 δισ. ευρώ στα 500 εκατ. ευρώ, εγγράφοντας τη διαφορά ως ζημία στα αποτελέσματα της προηγούμενης χρήσης.
Το ενδεχόμενο μιας νέας αποτυχίας του διαγωνισμού επαναφέρει το σενάριο για πώληση της Εθνικής Ασφαλιστικής μέσω δημόσιας εγγραφής, ενώ την ίδια στιγμή φαίνεται να καραδοκεί η Fosun, η οποία, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν σταμάτησε να παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις. Με βάση τις ίδιες πληροφορίες, το ενδιαφέρον παραμένει έντονο, καθώς η μη κατάθεση δεσμευτικής προσφοράς στις αρχές Μαρτίου οφείλεται στο γενικό lockdown που είχε επιβληθεί στην Κίνα τον περασμένο Φεβρουάριο και επηρέασε την ομαλή λειτουργία της εταιρείας.
Ισχυρή η αντίδραση των εργαζομένων
της Εθνικής Ασφαλιστικής
Ισχυρή παραμένει η αντίδραση των εργαζομένων και του Συλλόγου Υπαλλήλων Εθνικής Ασφαλιστικής, στην πώληση της εταιρείας.
Εκτός από την επιστολή στην Πρόεδρο της Επιτροπής Ανταγωνισμού της Ε.Ε. στην οποία ξεκάθαρα μιλά για επικείμενη ζημιογόνο συναλλαγή, ο συνδικαλιστικός φορέας των εργαζομένων επικρίνει τους χειρισμούς της Διοίκησης της ΕΤΕ και εκφράζει φόβους ότι τυχόν πώληση στο fund CVC, θα σημάνει μείωση του προσωπικού και αφανισμό του εταιρικού δικτύου πωλήσεων.
Σε πρόσφατη, μάλιστα, ανακοίνωσή τους, οι εργαζόμενοι της Ασφαλιστικής αναφέρουν μεταξύ άλλων: «Αυτή η εταιρία, η Εθνική Ασφαλιστική είναι ο δικός μας εργασιακός κόσμος.
Δεν θα τον ξεπουλήσουν έτσι εύκολα, τυχάρπαστοι «νεογιάπηδες» που δεν αντιλαμβάνονται καν τις έννοιες εμπιστοσύνη, ασφάλεια και αφοσίωση.
Είμαστε αντίθετοι στην πώληση, γιατί σεβόμαστε τους πελάτες μας, τους συνεργάτες μας, σεβόμαστε τους εαυτούς μας και τις οικογένειές μας.
Η πώληση σε ένα επιθετικό hedge fund θα σημάνει νομοτελειακά αύξηση των ασφαλίστρων, υποβάθμιση των υπηρεσιών μας λόγω της μείωσης του προσωπικού και αφανισμό του εταιρικού δικτύου πωλήσεων.
Η τακτική, απλή: Μεγιστοποίηση του κέρδους του hedge fund σε ελάχιστο διάστημα (μέσος χρόνος επένδυσης 5-7 χρόνια). Μετά αποεπένδυση και ξανά ξεπούλημα σε κάποιον άλλον «σωτήρα».
Τέλος, με νέα ανακοίνωσή του πριν δύο μέρες ο Σύλλογος της Εθνικής Ασφαλιστικής αποκάλυψε το ρόλο της Ελεγκτικής Εταιρίας PWC στην Εθνική Ασφαλιστική ως ορκωτός λογιστής της Εταιρίας αλλά και σύμβουλος αγοράς της ενδιαφερόμενης CVC Capital για την εξαγορά του 80% της Ασφαλιστικής από την Εθνική Τράπεζα .
Η νέα ανακοίνωση αναφέρει τα παρακάτω:
Και οι τυχαίες συμπτώσεις δεν έχουν τέλος…
Αλήθεια, ποιος είναι ο τρόπος αποτίμησης μίας μη εισηγμένης στο χρηματιστήριο εταιρίας;
Σύμφωνα με όσα ισχύουν στην οικονομία, υπάρχουν δύο ακραία σενάρια αποτίμησης:
Σενάριο 1ο [Αρνητικό σενάριο:] Η τιμή πώλησης ορίζεται σύμφωνα με την καθαρή θέση της εταιρίας, δηλαδή το ενεργητικό της μείον τις υποχρεώσεις της.
Σενάριο 2ο [Θετικό σενάριο]: Η τιμή πώλησης καθορίζεται από τη σημερινή προεξόφληση των μελλοντικών χρηματοροών της εταιρίας ,σε συνάρτηση με τη φήμη της και τη θέση της στην ασφαλιστική αγορά.
Δηλαδή, αξία της εταιρίας είναι η παρούσα αξία της αποτίμησης των ελεύθερων ταμειακών ροών της στο μέλλον. Η μέθοδος αυτή βασίζεται στην ιδέα ότι η πραγματική αξία μιας επιχείρησης έγκειται αποκλειστικά στην ικανότητά της να δημιουργεί πλούτο στο μέλλον και είναι πολύ πιο αξιόπιστη από οποιονδήποτε άτυπο κανόνα.
Συνήθως, η πώληση συμφωνείται μεταξύ πωλητή και αγοραστή στο εύρος μεταξύ των δύο παραδοχών.
Η καθαρή θέση της Εταιρίας μας, λοιπόν, σύμφωνα με τις επίσημες λογιστικές καταστάσεις, είναι σήμερα πάνω από ένα δισεκατομμύριο (1,05). Άρα, αυτό θα έπρεπε να είναι το κάτω όριο τιμής πώλησής της.
Πώς το προσπερνάμε αυτό το όριο;
Με την πλήρη συνεργασία της PWC (γιατί δε θα μπορούσε να γίνει και αλλιώς) ο μέτοχος, στα δικά του βιβλία τη μειώνει κατά πεντακόσια (500) εκατομμύρια, βάζοντας τον πήχη της πώλησης στα όρια του ξεπουλήματος.
Αλήθεια, έχει ξανακουστεί να γίνεται μείωση καθαρής θέσης σε κερδοφόρα επιχείρηση;!
Και μάλιστα όταν αυτό έχει σαν πρακτικό αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, να μειώνει τη δυνατότητα της τράπεζας σε διαθέσιμα κεφάλαια προς δανειοδότηση της οικονομίας της χώρας.
Φαίνεται, όμως, ότι αυτή η απομείωση της αξίας της Εταιρίας δεν είναι αρκετή στον μοναδικό υποψήφιο αγοραστή και εκεί γίνεται τώρα το παζάρι.
Αλήθεια η Επιτροπή ανταγωνισμού δεν έχει να πει τίποτα για αυτόν τον διττό ρόλο της PWC;!
Η έννοια της απιστίας για το περιουσιακό στοιχείο της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, ποια είπαμε ότι είναι ακριβώς;!
Ένα σκάνδαλο είναι προ των πυλών…
Θα το επιτρέψουμε;
Το Διοικητικό Συμβούλιο του
Συλλόγου Υπαλλήλων Εθνικής Ασφαλιστικής
