Μάρω Δούκα (συγγραφέας)

“Να διεκδικείς το δικαίωμα να έχεις μεγάλη μύτη ή να ζυγίζεις μερικά κιλά παραπάνω”. 

Σ’ έναν κόσμο που χρησιμοποιεί την εικόνα ως υποκατάστατο της πραγματικότητας, η γυναίκα καλείται σήμερα να διαχειριστεί την ελευθερία και την ισότητά της, υπακούοντας στις επιταγές της καταναλωτικής κοινωνίας, που τη θέλει με καθορισμένο τρόπο ωραία (τόσο στήθος, τέτοια γάμπα κ.λπ.) δυναμική, έξυπνη, εργατική, δημιουργική και προπαντός αγέραστη…

Γιατί όμως πρέπει μια γυναίκα σήμερα οπωσδήποτε να ανταποκριθεί σ’ αυτές τις επιταγές, γιατί πρέπει να ευθυγραμμιστεί με το πρότυπο που της επιβάλλουν; Για να αρέσει στον εαυτό της; Για να βρει δουλειά; Για να αποκτήσει σύζυγο και αφού τον αποκτήσει να τον «κρατήσει»;

Συμπονώ τις γυναίκες, νέες ή ηλικιωμένες, που επεμβαίνουν χειρουργικά στην εξωτερική τους εμφάνιση, επειδή τις θεωρώ θύματα όχι μόνο του κοινωνικού περίγυρου αλλά και του ίδιου του εαυτού τους. 

Το σημαντικό για μένα είναι να «διορθώνεσαι» επί της ουσίας και να προσπαθείς να ζεις αρμονικά με τον εαυτό σου. Να διεκδικείς με άλλα λόγια το δικαίωμά σου να έχεις μεγάλη μύτη ή να ζυγίζεις μερικά κιλά παραπάνω.

Κι ακόμη πιο σημαντικό κατά τη γνώμη μου να φιλοδοξείς να γεράσεις ωραία. Τι σημαίνει όμως γερνώ ωραία: Σημαίνει αποδέχομαι τα σημάδια της υλικής φθοράς επάνω μου. Αποδέχομαι τις ρυτίδες, το θαμπό δέρμα, το χαλαρό στήθος. Αποδέχομαι να μετρώ ένα ένα τα χρόνια μου και να διδάσκομαι παρακολουθώντας τον κύκλο της ζωής ενός λουλουδιού.

Όσο για την ηθική υποχρέωση της εξηντάρας να φαίνεται πενηντάρα ή το αναφαίρετο δικαίωμα της κοπελίτσας να φαίνεται καλλονή, πολύ φοβάμαι ότι πρόκειται απλώς για τα εφιαλτικά μηνύματα όλων αυτών που εμπορεύονται χολλυγουντιανά όνειρα και προκατασκευασμένες ελπίδες…