Το ερώτημα δεν είναι αν η επόμενη φούσκα θα χτυπήσει… Το θέμα είναι το πότε
Ενώ οι κεντρικοί τραπεζίτες προσπαθούν να εξηγήσουν το φαινόμενο αυτών των εκτός ελέγχου αριθμών, τελικά δεν είναι και πολύ μυστήριο.
Η άμεση κατανάλωση με την υπόσχεση αποπληρωμής κάποια στιγμή στο μέλλον έχει συνέπειες.
Το παγκόσμιο χρέος είναι εκπληκτικό μέχρι το σημείο που το μεγαλύτερο μέρος του δεν θα επιστραφεί ποτέ.
Το κατά κεφαλήν παγκόσμιο χρέος είναι 30.000 δολάρια.
Ποιος ακριβώς θα κάνει αυτές τις αποπληρωμές;
Οι αναλυτές επιμένουν ότι η οικονομική κρίση του 2007 δεν θα μπορούσε να προβλεφθεί.
Και σήμερα, οι αναλυτές επαναλαμβάνουν την ίδια εκτίμηση, παρά το ύψος του παγκόσμιου χρέους.
Το ερώτημα δεν είναι αν η επόμενη φούσκα θα χτυπήσει.
Το θέμα είναι το πότε.
Το μάθημα είναι αρκετά απλό.
Όσο περισσότερο μια χώρα αυξάνει το χρέος της για να παραμείνει βιώσιμη, τόσο περισσότερο το αυξανόμενο χρέος θα προκαλέσει αυστηρότερους όρους πίστωσης.
Το επόμενο βήμα στην εξίσωση είναι μια φούσκα και μια οικονομική κρίση.
Αυτό συνέβη το 1929, συνέβη και πάλι το 2007 και συμβαίνει και τώρα.
Η προηγούμενη συμπεριφορά είναι ο καλύτερος προγνωστικός δείκτης της μελλοντικής συμπεριφοράς.
Οι πιστώσεις εκτός ελέγχου θα επιβραδύνουν αναμφισβήτητα την τρέχουσα οικονομική ανάπτυξη των ΗΠΑ.
Πιθανότατα δεν θα προκαλέσει άμεση κρίση.
Άλλες χώρες όμως μπορεί να μην είναι τόσο τυχερές.
Χώρες όπως η Κίνα, το Βέλγιο, η Νότια Κορέα, η Αυστραλία και ο Καναδάς αντιμετωπίζουν μια πρωτοφανή πιστωτική φούσκα, με ελάχιστες κινήσεις για τον έλεγχο της.
Ο πληθωρισμός που προέκυψε ή απλώς η διαγραφή χρεών θα μπορούσε να οδηγήσει σε παγκόσμια οικονομική καταστροφή που δεν είχαμε ξαναδεί.
Η σημερινή οικονομική ανάκαμψη είναι απίθανο να συνεχιστεί.
Πριν από το 2007, η παγκοσμιοποίηση, η ανταλλαγή αγαθών και υπηρεσιών μεταξύ χωρών, ήταν στο υψηλότερο επίπεδο. Έκτοτε, η παγκοσμιοποίηση έχει εξομαλυνθεί.
Μπορεί να έχουμε δει την κορυφή της παγκοσμιοποίησης.
Οι αναδυόμενες χώρες, που επωφελούνται από την παγκοσμιοποίηση, έχουν αυξήσει το βιοτικό τους επίπεδο και τα φτηνά αγαθά δεν περνούν πλέον τα σύνορα με τoν ίδιo ρυθμό.
Οι χώρες θεσπίζουν εθνικιστικά προστατευτικά μέτρα για την προστασία της δικής τους οικονομίας.
Η παγκοσμιοποίηση δίνει τη θέση της στην «νησιωτικοποίηση», όπου η κίνηση κεφαλαίων και η καλή διασυνοριακή είναι περιορισμένη, αντί να επεκτείνεται.
Αυτό το περιορισμένο παγκόσμιο εμπόριο, μαζί με τις αυξανόμενες γεωπολιτικές εντάσεις, θα επηρεάσουν αρνητικά την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη, ενώ το παγκόσμιο χρέος εξακολουθεί να έρχεται εκτός ελέγχου.
Η παγκόσμια οικονομία αντιμετωπίζει επί του παρόντος περιορισμένη αύξηση της παραγωγικότητας.
Οι λόγοι είναι ευρύτατοι, από τη γήρανση του εργατικού δυναμικού, τις μειωμένες επενδύσεις, τις παραμελημένες υποδομές, τη μειωμένη επιχειρηματικότητα και τη γενική αβεβαιότητα ως προς τον τρόπο επίλυσης αυτών των προβλημάτων.
Για να αποφευχθεί μια παγκόσμια κρίση, οι ηγέτες πρέπει να δράσουν αντί να παραμείνουν εφησυχασμένοι.
Η κατάλληλη κατάρτιση δεξιοτήτων και η μεγαλύτερη έμφαση στις επενδύσεις μπορεί να οδηγήσει στην αύξηση της παραγωγικότητας.
Πηγή: bankingnews.gr
