Το Διεθνές Ταμείο επαναφέρει στην ατζέντα των διαπραγματεύσεων τις προτάσεις που δεν πέρασαν με τις προηγούμενες μνημονιακές ρυθμίσεις και αποτελούν ταυτόχρονα, κατά την εκτίμησή του, προέκταση και συμπλήρωμα των μεταρρυθμίσεων για την αγορά εργασίας.

Τέσσερα είναι τα μείζονα θέματα:

1. Ομαδικές απολύσεις.

Το ΔΝΤ ζητά και την κατάργηση του προεγκριτικού ρόλου στις ομαδικές απολύσεις που σήμερα έχει το υπουργείο Εργασίας. Υπενθυμίζεται ότι μόλις τον περασμένο Δεκέμβριο το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε ότι δεν αντίκειται στο κοινοτικό δίκαιο η ρύθμιση που ισχύει σήμερα στη χώρα μας και δίνει τη δυνατότητα προέγκρισης στην κεντρική διοίκηση.

2. Συλλογικές συμβάσεις.

Η επαναφορά του θεσμικού ρόλου των κλαδικών συμβάσεων είναι μία από τις βασικές προτεραιότητες του υπουργείου Εργασίας. Το μεγάλο «αγκάθι» στο θέμα αυτό είναι η επεκτασιμότητα των κλαδικών συμβάσεων, την οποία κατηγορηματικά απορρίπτει το ΔΝΤ. Υπενθυμίζεται ότι με νόμο του 2011 οι επιχειρησιακές συμβάσεις υπερισχύουν των κλαδικών. Έτσι, το ΔΝΤ δεν προτίθεται να υπαναχωρήσει σε μία ρύθμιση που θεωρεί ότι είναι από τις πλέον «εμβληματικές» στην αγορά εργασίας. Για το θέμα αυτό υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις και από τις εργοδοτικές οργανώσεις, καθώς εκφράζεται ή εκτίμηση ότι η οριζόντια εφαρμογή της επεκτασιμότητας των κλαδικών συμβάσεων εργασίας σε όλες τις επιχειρήσεις ενός κλάδου ενδέχεται να οξύνει περισσότερο τα ήδη υπαρκτά προβλήματα που αντιμετωπίζουν πολλές επιχειρήσεις.

3. Συνδικαλιστικός νόμος.

Εδώ το ΔΝΤ, εκτός από την αλλαγή της διαδικασίας λήψης μιας απόφασης για απεργία, ζητά και τον δραστικό περιορισμό των συνδικαλιστικών «προνομίων» που θεσμοθετήθηκαν με το ν.1264/82.

4. Lock out (ανταπεργία).

Η Ελλάδα ανήκει σε εκείνη την κατηγορία των χωρών που ρητά απαγορεύεται η ανταπεργία. Το ΔΝΤ ζητά τη θεσμοθέτησή του στη χώρα μας παρά το ότι επιθετικό Lock out (ανταπεργία) δεν υφίσταται σε καμία χώρα. Αντίθετα, αμυντικό Lock out υπάρχει, αλλά υπό αυστηρές προϋποθέσεις, σε αρκετές χώρες, όπως είναι η Γερμανία, το Βέλγιο, η Αγγλία και η Ισπανία.

Πηγή: naftemporiki.gr – Στέλιος Παπαπέτρου

Πρόταση προκειμένου να συμπεριληφθεί στη Διακήρυξη της Ρώμης η ανάγκη για σεβασμό του “ευρωπαϊκού κοινωνικού και εργασιακού κεκτημένου σε όλα τα κράτη-μέλη” κατέθεσε σήμερα η ελληνική πλευρά.

Το προσχέδιο της Διακήρυξης της Ρώμης που αναμένεται να υπογράψουν οι αρχηγοί των κρατών και των κυβερνήσεων της ΕΕ το ερχόμενο Σάββατο στην επετειακή Σύνοδο Κορυφής για τα 60 χρόνια από την ίδρυση της ΕΟΚ συζήτησαν σήμερα οι εκπρόσωποι των 27 κυβερνήσεων.

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, η ελληνική πλευρά πρότεινε να προστεθεί η εξής πρόταση: “Το ευρωπαϊκό κοινωνικό και εργασιακό κεκτημένο πρέπει να γίνεται σεβαστό σε όλα τα κράτη-μέλη”.
Σημειώνεται, ότι σύμφωνα με το προσχέδιο της Διακήρυξης που έχει δει το ΑΠΕ-ΜΠΕ σε ότι αφορά την Κοινωνική Ευρώπη τονίζεται ότι οι «27» δεσμεύονται σε «μια Ένωση που προωθεί την οικονομική και κοινωνική πρόοδο, καθώς και τη συνοχή και τη σύγκλιση, λαμβάνοντας υπόψη την ποικιλία των κοινωνικών προτύπων και τον καίριο ρόλο των κοινωνικών εταίρων, μια Ένωση που προωθεί την ισότητα των φύλων και τα δικαιώματα και τις ίσες ευκαιρίες για όλους, μια Ένωση η οποία αγωνίζεται κατά των διακρίσεων, του κοινωνικού αποκλεισμού και της φτώχειας, μια Ένωση όπου οι νέοι λαμβάνουν την καλύτερη εκπαίδευση και κατάρτιση και μπορούν να σπουδάσουν και να βρουν θέσεις εργασίας σε ολόκληρη την ήπειρο, μια Ένωση η οποία διατηρεί την πολιτιστική πολυμορφία και προάγει την πολιτιστική μας κληρονομιά».

Πηγή: News 247.gr