Γεν. Γραμματέας ΟΗΕ Α. Γκουτέρες: “Τα πυρηνικά όπλα δεν εγγυώνται καμία ασφάλεια, παρά μόνο τον θάνατο και την καταστροφή”

Μια θλιβερή επέτειος καταγράφεται στο ημερολόγιο την 6η Αυγούστου, ημέρα που οι Αμερικανοί το 1945 με την ατομική βόμβα ισοπέδωσαν τη Χιροσίμα της Ιαπωνίας, πραγματοποιώντας την πρώτη πυρηνική επίθεση που γνώρισε η ανθρωπότητα.

Η ατομική βόμβα που είχε το πικρά ειρωνικό όνομα “Little Boy” (μικρό αγόρι), στοίχισε τη ζωή περίπου 140.000 ανθρώπων, εκείνη και τις επόμενες ημέρες και είχε τραγικές συνέπειες για χιλιάδες άλλους.

Τρεις ημέρες αργότερα, στις 9 Αυγούστου 1945, μια ακόμη αμερικανική ατομική βόμβα έπεφτε στο Ναγκασάκι, προκαλώντας το θάνατο 74.000 ανθρώπων από την πυρηνική έκρηξη και τις συνέπειες της ραδιενέργειας.

Γονατισμένη μετά τις καταστροφικές πυρηνικές επιθέσεις η Ιαπωνία αναγκάζεται να συνθηκολογήσει στις 15 Αυγούστου του 1945, δια στόματος του αυτοκράτορα Χιροχίτο, και να σημάνει το τέλος του άξονα και του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου

Οι ιστορικοί, ακόμη και σήμερα  εξακολουθούν να ερίζουν για το αν η πυρηνική επίθεση,  βοήθησε ή όχι να σωθούν χιλιάδες ακόμη ζωές από την επέλαση των Ναζί και των Ιαπώνων συμμάχων τους.

Εξάλλου ήδη από τις 8 Μαΐου του 1945,  ο  Πρόεδρος των ΗΠΑ Τρούμαν είχε ανακοινώσει την ήττα της ναζιστικής Γερμανίας, ενώ  από τις αρχές Αυγούστου του 1945 οι Ιάπωνες  έπνεαν τα λοίσθια. Έχουν ήδη χάσει στον Πόλεμο του Ειρηνικού, έχουν ήδη χάσει το 80% των πλοίων και των αεροπλάνων τους, οι Αμερικάνοι τους έχουν τσακίσει παντού και έχουν ήδη καταλάβει ΙβοΖιμα, Οκινάουα κτλ… Επομένως η συνθηκολόγηση των Ιαπώνων ήταν αναμενόμενη. 

Η ρίψη λοιπόν των ατομικών βομβών στην Ιαπωνία ήταν κάτι που δεν χρειαζόταν πραγματικά, αλλά έγινε στα πλαίσια της αντιπαλότητας και της κόντρας μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, για το ποιος θα έχει το επάνω χέρι στο μεταπολεμικό μοίρασμα του Κόσμου.  

Η συνείδηση των ανθρώπων πάντως έχει καταγράψει τις δύο αυτές επιθέσεις ως εγκλήματα πολέμου, με καταστροφικές συνέπειες.

Ποτέ άλλοτε στην παγκόσμια ιστορία μία μόνο βόμβα δεν προκάλεσε τέτοια καταστροφή. Ακόμα και σήμερα γεννιούνται παιδιά με γενετικές ανωμαλίες. Σχετική έρευνα του Radiation Effects Research Foundation  έδειξε πως μεταξύ 1950 και 2000, το 46% των θανάτων από λευχαιμία και το 11% άλλων καρκινικών παθήσεων μεταξύ των επιζώντων, σε ολόκληρη τη χώρα, οφείλονταν στη ραδιενέργεια.

Οι επιστήμονες της εποχής, κατάλαβαν ότι έχουν δημιουργήσει μια μηχανή θανάτου, που την έχουν παραδώσει στα χέρια ανθρώπων διψασμένων για εξουσία. Πρώτος το κατανοεί ο επικεφαλής της αμερικάνικης επιστημονικής ομάδας, Ρόμπερτ Οπερχάιμερ, που βλέποντας τις συνέπειες του μανιταριού θανάτου που δημιούργησε, λέει στον Αμερικανό πρόεδρο Τρούμαν :«Έχω αίμα στα χέρια μου». Η κυνική απάντηση του δεύτερου δείχνει ποιος έχει πλέον το πάνω χέρι στο νέο αυτό όπλο :«Τράβα να τα πλύνεις λοιπόν» και στη συνέχεια, στο διάγγελμά του ο Πρόεδρος Τρούμαν θα πει ότι “η ρίψη υπηρετούσε ευγενείς σκοπούς και είχε την έγκριση του θεού”!!!

ΥΓ. Σύμφωνα με τον Πήτερ Κούζνικ, διευθυντή του Ινστιτούτου Πυρηνικών Σπουδών στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, η ρίψη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι «δεν ήταν απλά ένα έγκλημα πολέμου, ήταν ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας»

ΥΓ1. Ο Ντουάιτ Aϊζενχάουερ, 34ος πρόεδρος των ΗΠΑ που διαδέχθηκε τον Τρούμαν είχε πει: «Οι Γιαπωνέζοι ήταν έτοιμοι να παραδοθούν και δεν ήταν αναγκαίο να τους χτυπήσουμε με αυτό το απαίσιο πράγμα».

ΥΓ2. Ουίνστων Τσόρτσιλ: «Θα ήταν λάθος να πιστέψουμε ότι η τύχη της Ιαπωνίας κρίθηκε από την ατομική βόμβα. Η ήττα της ήταν βέβαιη πριν ριφθεί η πρώτη βόμβα».

ΥΓ3. Γουίλιαμ Λεχ, Ναύαρχος πολεμικού ναυτικού ΗΠΑ: «Άποψή μου είναι ότι η χρήση αυτού του βάρβαρου όπλου στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι δεν είχε καμία υλική βοήθεια στον πόλεμό μας ενάντια στην Ιαπωνία. Οι Γιαπωνέζοι είχαν ήδη ηττηθεί και ήταν έτοιμοι να παραδοθούν…».

ΥΓ4. Η εικόνα είναι η απόδειξη ότι όλο αυτό το κακό δεν έκανε καμία εντύπωση στην Αμερική. Αντίθετα, το πανηγύριζαν κιόλας κόβοντας τούρτες μανιτάρια… Η φωτογραφία αυτή δημοσιεύτηκε στην Washington Post στις 7/11/1946 και δείχνει τον Αντιναύαρχο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ William HP Blandy, με τη σύζυγό του και πίσω ο Ναύαρχος Frank J. Lowry να κόβουν όλο χαρά την τούρτα…

Η 6η και η 9η Αυγούστου,  μετά τη ρίψη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι,  μετουσιώνονται σε ημέρες μνήμης και περισυλλογής, για το πού οδηγούν την ανθρωπότητα οι συνεχιζόμενοι πόλεμοι απ’ άκρου σ’ άκρο του πλανήτη αλλά και οι φρενήρεις ρυθμοί ανάπτυξης των εξοπλιστικών προγραμμάτων.

Πολύ περισσότερο που τις τελευταίες μέρες επικρατεί παγκόσμιος αναβρασμός, μετά την είδηση ότι κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων Ουκρανών – Ρώσων, βομβαρδίστηκε και το πυρηνικό εργοστάσιο της Ζαπορίζια!

Ο τρόμος του πυρηνικού ολέθρου, που κυριάρχησε κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, έχει αρχίσει πάλι να μας χτυπά την πόρτα… Μέσα στην – απόλυτα δικαιολογημένη – αναταραχή που έχει δημιουργηθεί, εν μέσω αυστηρών επικλήσεων, οργισμένων αντιδράσεων από Οργανισμούς, Φορείς, Κράτη και πολίτες, αλλά και αντεγκλήσεων μεταξύ Ρώσων και Ουκρανών για την ευθύνη του βομβαρδισμού, εμείς συνειδητοποιούμε για μία ακόμα φορά, ότι δυστυχώς η ανθρωπότητα δε μαθαίνει από τα λάθη της…..