ΒΟΓΙΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ Β.: Να σας καλημερίσω και να σας πω ότι χαίρομαι ιδιαίτερα που βρίσκομαι σε μία Γενική Συνέλευση – ημερίδα, απ’ ό,τι κατάλαβα, ενημέρωσης, δράσης και διαμαρτυρίας. Η προσπάθεια από τη δική σας πλευρά, όπως και η προσπάθεια από τη δική μας πλευρά των εν ενεργεία είναι να μπορέσουμε να βρούμε έναν κοινό βηματισμό γι’ αυτά που ήρθαν και έρχονται στον μεγάλο τομέα της κοινωνικής ασφάλισης, είτε αφορούν σύνταξη, είτε αφορούν υγεία και που ταλαιπωρούν ιδιαίτερα ένα κλάδο σαν το δικό μας, πολύ μεγάλο. Και χαίρομαι πολύ που βρίσκομαι σήμερα στο πεδίο της Ομοσπονδίας, όπου συγκεντρώνονται όλοι οι εργαζόμενοι που βγήκαν σε σύνταξη από τις Τράπεζες, παρότι υπήρχαν διαφορετικά ασφαλιστικά Ταμεία, εν τούτοις όλοι καταλήξαμε στο Ι.Κ.Α. για σύνταξη, κάποια επικουρικά διατηρούνται ακόμα, και αντιμετωπίζουμε τα ίδια περίπου προβλήματα στις παροχές υγείας, το μεγαλύτερο τουλάχιστον κομμάτι του χώρου μας, τα οποία πολλές φορές είναι ιδιαίτερα οδυνηρά για εκείνες τις οικογένειες που έχουν προβλήματα υγείας για τα παιδιά τους, τις οικογένειές τους, για τους εαυτούς τους και δεν μπορούν να τα αντιμετωπίσουν.
Όπως είπε η Πρόεδρός σας, πριν από λίγες μέρες, η Ομοσπονδία προσπάθησε και κατόρθωσε να υπογράψει μια κλαδική σύμβαση από τις λίγες κλαδικές συμβάσεις που υπογράφηκαν στη χώρα το τελευταίο χρονικό διάστημα και τα τελευταία χρόνια τα μνημονιακά, η οποία είναι μια σύμβαση που έχει ιδιαίτερα ενδιαφέροντα κομμάτια και ένα από αυτό είναι η υγεία, όπως θα σας πω παρακάτω, που πιστεύω ότι αφορά και εσάς τους συνταξιούχους του κλάδου μας.
Είναι γεγονός ότι σήμερα, μετά από αυτά τα πέντε – έξι χρόνια που έχουν περάσει με τα μνημόνια, πολλά πράγματα έχουν αλλάξει στον κλάδο μας, που επηρεάζουν και τις αμοιβές μας και τις εργασιακές μας σχέσεις και τις συμβάσεις μας, αλλά η επίθεση που δέχθηκε το κομμάτι της κοινωνικής ασφάλισης, η προσωπική μου άποψη είναι ότι είναι η μεγαλύτερη επίθεση που έχει δεχθεί τα τελευταία χρόνια και μάλιστα σε ένα κλάδο που ήταν ιδιαίτερα ευαίσθητος και συνειδητοποιημένος, όσον αφορά το κομμάτι της κοινωνικής ασφάλισης.
Σας θυμίζω ότι είμαστε ο κλάδος που από τον 20ο αιώνα είχαμε φτιάξει ασφαλιστικά Ταμεία που δεν υπήρχαν στην Ελλάδα. Δηλαδή είναι γεγονός ότι ο κλάδος μας πάντα έβλεπε μπροστά, πιο μπροστά από τους άλλους κλάδους, ότι αυτό το κομμάτι της κοινωνικής ασφάλισης είναι τόσο πολύτιμο, που έπρεπε οι αγώνες μας να το εξασφαλίσουν για τους εργαζόμενους μέσα στις Τράπεζες και για τους συνταξιούχους.
Γι’ αυτό και οι επιθέσεις προς το δικό μας κλάδο, γιατί είναι ένας στοχοποιημένος κλάδος θέλω να πω και θα σας το πει και ο κ. Ρωμανιάς μετά και ο κ. Μέγας, είναι πολύ οδυνηρές, μιας και θεωρούμαστε τα περίφημα «ευγενή Ταμεία» ή οι εργαζόμενοι με τις υψηλές αμοιβές, που θα πρέπει να υπολογιστούν οι συντάξεις τους σε πολύ χαμηλά επίπεδα.
Βρισκόμαστε λοιπόν, σε μία σφαίρα παραλόγου σήμερα. Στο 3ο κατά σειρά μνημόνιο, έχουμε μια επίθεση η οποία κύρια στοχοποιεί ορισμένες ομάδες εργαζόμενων. Κύρια στοχοποιεί αυτές. Δηλαδή λέει ότι θα πρέπει τα βάρη από τις μειώσεις και από το μνημόνιο, να τα φορτωθούν εκείνοι, οι οποίοι θα είχαν σε άλλες περιπτώσεις πιο υψηλές συντάξεις από άλλους, παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι αναφέρεται σε εργαζόμενους που μπορεί να έχουν πάνω από 35 χρόνια δουλειάς, να έχουν και 40 χρόνια δουλειάς, εν τούτοις τους τιμωρεί γιατί παρέμειναν στην εργασία τόσα πολλά χρόνια και γιατί προσέφεραν και συνεισέφεραν στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας, τόσες πολλές εισφορές. Αυτό κάνει η λογική που έχει το σημερινό μνημόνιο και η σημερινή κυβέρνηση και το λέω με μεγάλη καθαρότητα.
Ο τρόπος τουλάχιστον, γιατί ακόμα δεν έχουμε δει πώς θα καταλήξει αυτή η μεγάλη συμφωνία, ο τρόπος που προσπαθεί να εφαρμόσει ο σημερινός Υπουργός Εργασίας την ασφαλιστική -όπως τη λέει- μεταρρύθμιση, είναι ένας τρόπος που βάλλει ευθέως στους εργαζόμενους εκείνους που θα συνταξιοδοτηθούν με πολλά χρόνια εργασίας, βάλλει ευθέως στους συνταξιούχους εκείνους που έχουν πολλά χρόνια εργασίας και οι συντάξεις τους είναι πάνω από 1.000,00 € και επιτίθεται στην ουσία στη λογική της ανταποδοτικότητας μέσα στο ασφαλιστικό σύστημα. Γιατί αυτό κάνει.
Δηλαδή αν κάποιος καταλάβει ότι δεν χρειάζεται για 40 χρόνια να πληρώσεις εισφορές, μπορείς και με 25 χρόνια να καλύψεις μια σύνταξη που ετοιμάζεται να σου δώσει σήμερα το Ελληνικό κράτος, καταλαβαίνετε τι αποφυγή των εισφορών θα μπορούμε να έχουμε το επόμενο χρονικό διάστημα. Γιατί κάποιος να συνεχίσει να ασφαλίζεται σε ένα σύστημα το οποίο είναι άδικο γι’ αυτόν; Δηλαδή να προσφέρει ασφαλιστικές εισφορές και παράλληλα να μην παίρνει τη σύνταξη που δικαιούται.
Αυτή είναι η γενική θεώρηση, αν θέλετε, του σημερινού Υπουργού για το πώς αντιλαμβάνεται την κοινωνική ασφάλιση. Και ο τρόπος που θα υπολογίζονται οι συντάξεις, δηλαδή ο συνολικός ασφαλιστικός βίος και ο υπολογισμός που θα γίνεται ο τμηματικός που θα φτιάξει για να μπορεί να αυξάνει τη σύνταξη δήθεν από τα 25 και πάνω, οδηγούν σε μεγάλες μειώσεις -να είστε βέβαιοι- γι’ αυτούς που θα βγουν το επόμενο χρονικό διάστημα και οι οποίοι δεν έχουν θεμελιώσει ασφαλιστικά δικαιώματα.
Δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες, θέλω όμως να σας πω τρία κρίσιμα ζητήματα. Το ένα ζήτημα που αφορά και μας αφορά όχι μόνο σαν Τραπεζοϋπαλλήλους, εν ενεργεία και συνταξιούχους, είναι το ότι φτιάχνουν ένα Ταμείο κύριας σύνταξης, που σημαίνει ότι πάνε να συνενώσουν ανόμοια πράγματα, τους αγρότες, τους ελευθεροεπαγγελματίες και βιοτέχνες και όλο αυτό το κομμάτι με τους μισθωτούς, που αυτό σημαίνει ότι το μάρμαρο στο τέλος θα το πληρώσουν οι μισθωτοί, να είστε βέβαιοι γι’ αυτό, διότι είναι διαφορετικές οι εισφορές μας, διότι δεν μπορείς να συνενώνεις Ταμεία στα οποία υπάρχει από τη μία εργοδότης και εργαζόμενος, με Ταμεία που δεν υπάρχει εργοδότης, που δεν υπάρχουν συνεισφορές, που υπάρχει πολύ μικρή συνεισφορά του ασφαλισμένου, όπως στον Ο.Γ.Α. ή όπως στους ελευθεροεπαγγελματίες ή ένα μεγάλο κομμάτι δεν ασφαλίζεται αλλά δικαιούται με ένα τρόπο ασφάλισης και να το ενώνεις με μισθωτούς οι οποίοι έχουν μια διαρκή συνεισφορά με εισφορές – συνεισφορές εργαζόμενων – εργοδοτών.
Αυτό, καταλαβαίνετε ότι θα χτυπήσει ευθέως τους μισθωτούς και το λέω εδώ και πολύ καιρό. Είναι το μεγάλο πρόβλημα που θα έχουμε το επόμενο χρονικό διάστημα, να πληρώνουμε εμείς το «μάρμαρο» για την κοινωνική ασφάλιση στη χώρα. Τη δήθεν κοινωνική ασφάλιση βέβαια.
Το δεύτερο ζήτημα: Με τον τρόπο που θα υπολογίζονται οι συντάξεις, ανεξάρτητα αν υπόσχεται τώρα ο Υπουργός ότι θα υπάρξει ένα «κουτάκι» για τους νυν συνταξιούχους μέχρι το 2018, από τη στιγμή που λέει ότι θα επανυπολογιστούν όλες οι συντάξεις και δεν ξέρω με ποιο τρόπο, δεν ξέρω με ποια μέθοδο, δεν ξέρω αν είναι έτοιμο το Ελληνικό κράτος ή οι ασφαλιστικοί οργανισμοί να κάνουν τέτοιο υπολογισμό, είναι βέβαιο ότι οι μειώσεις θα είναι τρομακτικές. Να είστε βέβαιοι γι’ αυτό.
Διότι αλλιώς υπολογίζεται μια σύνταξη την τελευταία πενταετία, με τον καλύτερο μισθό, την καλύτερη χρονιά και αλλιώς υπολογίζεται μία σύνταξη με τη συνολική μισθοδοσία σας από τη στιγμή που ξεκινήσατε και μπήκατε σε μία Τράπεζα, λέω για το χώρο μας, βγαίνοντας από αυτήν.
Και το τρίτο κομμάτι που θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας είναι ότι αυτή η νομοθετική παρέμβαση που θα γίνει, η ασφαλιστική παρέμβαση, δε σέβεται τα ώριμα δικαιώματα. Δηλαδή λέει ότι από τη μια έχουν θεμελιώσει και μπορούν να βγουν με τα παρόντα χρόνια, όπως έλεγε ο Ν.3863, μέχρι 18 Αυγούστου, όσοι έχουν θεμελιώσει, αλλά όλους αυτούς που το κράτος έχει υποσχεθεί ότι αν είχαν συμπληρώσει τα χρόνια εργασίας τα απαραίτητα και περιμένουν τον κατάλληλο ηλικιακό χρόνο για να θεμελιώσουν σύνταξη, τελειώνει αυτό. Φορτώνονται παραπάνω χρόνια δουλειάς.
Και παράλληλα τι κάνει; Κάνει και κάτι άλλο: Λέει ότι μπορεί εσύ να έχεις φύγει το 2015, στις 31-12-2015 να έχεις καταθέσει τα χαρτιά σου για σύνταξη, αλλά αυτός που θα τα καταθέσει μετά το νόμο που θα γίνει, θα παίρνει κατά πολύ λιγότερο από σένα που έχεις καταθέσει τη σύνταξή σου στις 31-12-2015, γιατί αλλάζει ο υπολογισμός σύνταξης.
Καταλαβαίνετε λοιπόν, ότι βρισκόμαστε απέναντι σε ένα βουνό επιθέσεων που είναι πρωτόγνωρες, διότι ήδη οι συντάξεις έχουν υποστεί μεγάλες επιθέσεις και μεγάλες μειώσεις, τώρα αυτό θα ολοκληρωθεί με ένα τρομακτικό τρόπο, άρα δεν αρκεί απλά να παραμένουμε σε ένα πεδίο ενημέρωσης, χρειάζεται να γίνουν και άλλα βήματα, που πιστεύω ότι θα έχετε την ευκαιρία και μέσα από αυτή τη συζήτηση, να τα αναζητήσετε σαν ένας χώρος δράσης συνδικαλιστικής συνοχής και συλλογικής δράσης.
Το δεύτερο πράγμα που θέλω να πω και θέλω να κάνω και δημόσια μια πρόταση σε σας όλους, είναι αυτό που είχαμε σχεδιάσει σαν Ομοσπονδία, το περάσαμε από τα όργανα το καλοκαίρι του 2015 και το επικαιροποιήσαμε στο Συνέδριό μας το Νοέμβριο του 2015 και τελικά άνοιξε ο δρόμος με την κλαδική σύμβαση εργασίας, είναι αυτό το πρόσθετο πρόγραμμα συμπληρωματικών παροχών υγείας.
Γιατί το κάνουμε; Γιατί καταλαβαίνουμε ότι αυτή τη στιγμή αυτό το μεγάλο κενό που υπάρχει σε ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του κλάδου μας, είναι το κενό που έχουν δημιουργήσει οι παρεμβάσεις που έγιναν στα Ταμεία Υγείας αλλά και στην αγορά Υγείας, έτσι για να πούμε την αλήθεια, έχουν γίνει τρομακτικές αυξήσεις και στα φάρμακα και στις κλινικές και στις εξετάσεις και παντού, οι οποίες έχουν εκτινάξει το κόστος υγείας.
Ήρθαν λοιπόν, οι προηγούμενες κυβερνήσεις, συνεχίζει η σημερινή κυβέρνηση και δημιουργεί ένα μεγάλο πρόβλημα κάλυψης παροχών υγείας σε πάρα πολύ μεγάλο κομμάτι του κλάδου μας.
Παράλληλα, έχουμε μόνο δύο Ταμεία αυτοδιαχειριζόμενα που έμειναν όρθια: Το Ταμείο της ΕΘΝΙΚΗΣ, δηλαδή το ΤΥΠΕΤ και το Ταμείο της ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, γιατί δυστυχώς το ΤΥΠΑΤΕ μετά τις περιπέτειες της ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ και το μοίρασμά της, δεν μπορεί να παραμείνει μόνο από τους συνταξιούχους, διότι μεταφέρθηκαν όλοι οι ασφαλισμένοι οι εν ενεργεία στο ΤΑΥΤΕΚΩ και στον ΕΟΠΥΥ, καταλαβαίνετε λοιπόν ότι έχουν παραμείνει μόνο δύο αυτοδιαχειριζόμενα Ταμεία.
Σε μια χαοτική κατάσταση, σε μια έρημο για την υγεία και αυτά θα πρέπει να τα οπλίσουμε έτσι, που να μπορούν να παραμένουν ενεργά και να μπορούν να αποτελούν μελλοντικά σε καλύτερες μέρες και σε καλύτερα χρόνια, εκείνη την υποδομή που μπορεί να φτιάξει, να προχωρήσει το στόχο που έχει ο κλάδος για ένα ενιαίο Ταμείο Υγείας για όλους τους εργαζόμενους, τα μέλη, τους συνταξιούχους, όλους αυτούς οι οποίοι στο παρελθόν έχουν επενδύσει τόσα πολλά μέσα από τη δουλειά τους, μέσα από τις εισφορές τους στο κομμάτι της υγείας.
Αυτός ο δρόμος λοιπόν, για το συμπληρωματικό πρόγραμμα το οποίο για να είμαι καθαρή, γιατί πολλά ακούγονται και καμιά φορά η παραπληροφόρηση βλάπτει τρομερά στις ενέργειές μας, είναι μια σκέψη που είχαμε κάνει και μια στρατηγική που είχαμε κάνει, λέγοντας ότι εμείς επιμένουμε ότι το κράτος έχει υποχρέωση να παρέχει την υγεία από φορέα κοινωνικής ασφάλισης – υγείας, άρα θεωρούμε ότι όλα τα Ταμεία κύριας υγείας παραμένουν, ο ΕΟΠΥΥ με τα προβλήματά του -δυστυχώς- και το ΤΑΥΤΕΚΩ, αλλά παραμένουν τα δύο Ταμεία κύριας υγείας τα οποία είναι αναγνωρισμένα ότι παρέχουν υποχρεωτική υγεία για τους ασφαλισμένους εκεί. Υπάρχουν προγράμματα ασφαλιστικά που υπάρχουν για τους εν ενεργεία μέσα στις Τράπεζες, που δυστυχώς για σας έχουν σταματήσει, γιατί βγήκατε από τη δουλειά, τα οποία ούτε εκείνα εμείς ενδιαφερόμαστε να αγγίξουμε. Άρα συζητάμε με τις Τράπεζες και ξεκινάει άμεσα η συζήτηση σε τεχνικό επίπεδο, με τέσσερα μέλη – ειδικούς από τις Τράπεζες και τέσσερα μέλη – ειδικούς από εμάς, να διερευνήσουμε πώς μπορούμε να συμφωνήσουμε με τις Τράπεζες -γιατί δεν υπάρχει εργοδοτική οργάνωση σε επίπεδο Τραπεζών- να συμφωνήσουμε με τις τέσσερις συστημικές Τράπεζες που υπογράψαμε τη σύμβαση, να φτιάξουμε, να διερευνήσουμε και να εφαρμόσουμε ένα πρόγραμμα παροχών υγείας, το οποίο δεν είμαι σε θέση τώρα να σας πω αν θα είναι ασφαλιστήριο συμβόλαιο ή θα είναι επαγγελματικό Ταμείο, γιατί εγώ θέλω να λέω καθαρά πράγματα, αλλά θα είναι κάτι, που θα είναι υποχρεωτικό για τους εν ενεργεία, θα πληρώνουν οι εργοδότες εισφορά, θα πληρώνουν πολύ λιγότερη οι εργαζόμενοι, γιατί καταλαβαίνετε ότι δεν μπορείς να δίνεις και στο Ταμείο κύριας υγείας και οπουδήποτε αλλού και ταυτόχρονα να δίνεις και σε ένα συμπληρωματικό, άρα θα πρέπει να είναι πολύ χαμηλού κόστους για τους εργαζόμενους και αφορά τους εργαζόμενους και τα μέλη των οικογενειών τους και εκεί η δική μου πρόταση σήμερα και το έχουμε πει και στους εργοδότες, είναι ότι απευθύνουμε και προς την ΟΣΤΟΕ και προς τους Συλλόγους των Συνταξιούχων, το κάλεσμα οι συνταξιούχοι μας να συμμετέχουν οικιοθελώς στο αποτέλεσμα που θα προκύψει από αυτή τη συζήτηση, διότι και η συμμετοχή τους δυστυχώς θα είναι αναγκαστικά όλοι από αυτούς, δηλαδή αν μιλάμε για ένα κόστος 1,5%, θα είναι 1,5% από τους συνταξιούχους γιατί δεν υπάρχει εργοδοτική εισφορά για τους συνταξιούχους, αλλά που θα αφορά την κάλυψη σε παροχές υγείας που σήμερα δεν καλύπτονται από τα Ταμεία Υγείας και που αντιμετωπίζονται με οδυνηρό τρόπο από τους συνταξιούχους, τους εν ενεργεία, τις οικογένειές τους και είναι ένα μεγάλο πρόβλημα οικονομικό αλλά και σοβαρό γι’ αυτές τις οικογένειες.
Γιατί ξέρετε πάρα πολύ καλά, δεν χρειάζεται κάποιος εργοδότης να σας κάνει μειώσεις. Μπορεί και το κράτος και η εργοδοσία τα λεφτά από την τσέπη σας να σας τα παίρνει είτε γιατί υπάρχουν προβλήματα υγείας και δεν μπορούν να καλυφθούν, όπως οφείλει να τα καλύψει ένα κράτος, είτε γιατί υπάρχει φορολογία η οποία είναι δυσβάστακτη.
Άρα εμείς προσπαθούμε σε αυτό το κομμάτι, στο αγαθό που λέγεται «υγεία», να προσφέρουμε, να αγωνιστούμε για να δημιουργήσουμε μία τέτοια υποδομή, η οποία θα φροντίζει τον κλάδο, τους εργαζόμενους στον κλάδο, τους συνταξιούχους στον κλάδο, με τις καλύτερες προϋποθέσεις, ούτως ώστε να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα τα οποία έχει κάθε οικογένεια και θα έχει στο μέλλον.
Αυτά από τη μεριά μου, θεωρώ ότι μπροστά μας έχουμε ένα πολύ
ανηφορικό δρόμο, να είμαι ειλικρινής, τα προβλήματα που θα υπάρξουν θα είναι μεγάλα. Μην ξεγελαστείτε από τις φωνές που λένε ότι «δεν θα πειράξουμε τους συνταξιούχους», θα μας πειράξουν όλους και να είστε βέβαιοι γι’ αυτό. Διότι ένα σύστημα κοινωνικής ασφάλισης το οποίο δεν έχει νέους ασφαλισμένους, έχει πολύ μεγάλα ποσοστά ανεργίας, έχει εισφοροδιαφυγή, έχει μαύρη εργασία, έχει τόσα προβλήματα, δεν έχει ανάπτυξη η χώρα, είναι βέβαιο ότι δεν μπορεί να κρατηθεί όρθιο. Καταρρέει. Και καταρρέει γιατί πια οι συνταξιούχοι μας έχουν γίνει πιο πολλοί από τους εν ενεργεία σε αυτή τη χώρα.
Ευχαριστώ πολύ.
