“Τραβώντας για τον θάνατο πέρασα το ποτάμι, πέρασα από τα νιάτα μου κι απ’ το πικρό νερό…” 11.02.2021: Πέρασε το ποτάμι… ο Αντώνης Καλογιάννης

(“Όλα θα περάσουν”  Ένα τραγούδι τόσο μα τόσο επίκαιρο)

 

Ο Αντώνης Καλογιάννης έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας ως παρακαταθήκη τα σπουδαία τραγούδια που μας τραγούδησε με την ξεχωριστή και μελωδική φωνή του. Έφυγε σε ηλικία 81 ετών το απόγευμα της Πέμπτης 11.02.2021.

Η αδρή, καθαρή και περήφανη φωνή του κατάφερε να ξεχωρίσει και να μας κρατήσει συντροφιά για πάνω από 40 χρόνια, ενώ η παρακαταθήκη που αφήνει πίσω του είναι μεγάλη. Τα τραγούδια του είναι διαχρονικά, είτε μιλούν για τον έρωτα είτε για την αντίσταση, και θα παραμείνουν ζωντανά για αρκετές δεκαετίες ακόμη. Συνεργάστηκε με κορυφαίους Έλληνες συνθέτες (Μίκη Θεοδωράκη, Σταύρο Ξαρχάκο, Δήμο Μούτση, Μίμη Πλέσσα, Σταύρο Κουγιουμτζή, Ηλία Ανδριόπουλο, Μάριο Τόκα κ.α.) αλλά και ποιητές και στιχουργούς (Γιάννη Ρίτσο, Γιώργο Σεφέρη, Μανώλη Αναγνωστάκη, Τ. Λειβαδίτη, Δ. Χριστοδούλου, Λευτέρη Παπαδόπουλο κ.α.)

Με αφορμή τον θάνατό του και το σπουδαίο καλλιτεχνικό έργο του, καταγράφουμε πέντε πράγματα που πρέπει να γνωρίζουμε για τον Αντώνη Καλογιάννη.

 

Η καθοριστική συνάντηση με τον Μίκη Θεοδωράκη

Ο Αντώνης Καλογιάννης γεννήθηκε στην Καισαριανή στις 3 Αυγούστου του 1940. Έζησε φτωχά παιδικά χρόνια και ξεκίνησε να εργάζεται ως τσαγκάρης. Ωστόσο, η συνάντησή του με τον Μίκη Θεοδωράκη το 1966 υπήρξε καθοριστική, καθώς άλλαξε την πορεία της ζωής του και τον έβαλε στον χώρο της μουσικής. Ο Μίκης Θεοδωράκης τον “ανακάλυψε” τυχαία, όταν τον άκουσε μια μέρα να τραγουδά ενώ περνούσε έξω από το τσαγκαράδικό του. Κάπως έτσι, βρέθηκε να τραγουδά στους μεγαλύτερους συναυλιακούς χώρους της τότε Σοβιετικής Ένωσης, της Ευρώπης και της Αμερικής και να ερμηνεύει στίχους του Σικελιανού, του Ρίτσου και του Σεφέρη υπό την καθοδήγηση του Μίκη Θεοδωράκη.

Αντώνης Καλογιάννης : Ο αντιστασιακός αγώνας, η σύλληψη και η πρώτη συναυλία στη Σοβιετική Ένωση | tovima.gr

Από εκεί και μετά ο Αντώνης Καλογιάννης γύρισε στις πέντε ηπείρους τραγουδώντας. Τραγούδησε στα γενέθλια του Πάμπλο Πικάσο, γνωρίστηκε με τον Αράμ Χατζατουριάν, βρέθηκε στην ίδια σκηνή με τον Υβ Μοντάν στο Παρίσι, συναντήθηκε με τους Μπιτλς, γνώρισε τον Λουί Αραγκόν. Εκείνος άλλωστε ήταν που έγραψε στη Lettre Francaise: «Η φωνή του Αντώνη Καλογιάννη μου θυμίζει τα βουνά και τις θάλασσες της πατρίδας του».

Ο αγώνας κατά της Χούντας

Κατά τη δικτατορία των συνταγματαρχών του 1967, ο Αντώνης Καλογιάννης έφυγε στο εξωτερικό με την Μαρία Φαραντούρη και δημιούργησαν λαϊκή ορχήστρα, με την οποία έδωσαν συναυλίες που είχαν καθαρά πολιτικό χαρακτήρα, συμβάλλοντας έτσι στον αγώνα κατά της Χούντας. «Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς…», τραγουδούσε και έδινε δύναμη στη νεολαία, η οποία έβγαινε στους δρόμους και ξεσηκωνόταν. Μετά την αποφυλάκιση του Μίκη Θεοδωράκη το 1970, έδωσαν μαζί περισσότερες από 500 συναυλίες σε Ευρώπη, Αμερική και Αυστραλία, κάνοντας γνωστή την πολιτική κατάσταση που επικρατούσε τότε στη χώρα μας.

Το 1972 επέστρεψε στην Ελλάδα και τραγούδησε σε διάφορες μπουάτ της Πλάκας. Τραγουδούσε στίχους του Αναγνωστάκη όπως: «Μιλώ για τα τελευταία σαλπίσματα των νικημένων στρατιωτών. Για τα προαύλια των φυλακών και το δάκρυ των μελλοθανάτων. Μιλώ για τα λουλούδια που μαραθήκανε στους τάφους και τα σαπίζει η βροχή». Αυτοί οι στίχοι, έχει παραδεχτεί σε συνέντευξη του, ότι ήταν η αιτία να τον συλλάβουν και να κρατηθεί για αρκετό διάστημα στο ΕΑΤ-ΕΣΑ. Εκείνος όμως δεν πτοήθηκε, καθώς η φωνή του χαρακτήρισε τους αγώνες του ελληνισμού για δημοκρατία και ελευθερία.

Ο Αντώνης Καλογιάννης

Ο “ερωτικός” Αντώνης Καλογιάννης

Τη δεκαετία του 80, με τον δίσκο του “Τα σημερινά” (1981), ο Αντώνης Καλογιάννης έκανε στροφή από το κοινωνικοπολιτικό τραγούδι στο ερωτικό. Το κοινό αποδέχτηκε αυτή τη στροφή και σιγά σιγά ο ίδιος καθιερώθηκε ως ένας ερωτικός τραγουδιστής. Οι μεγάλες επιτυχίες συνεχίστηκαν με τον δίσκο “Μικρά Ερωτικά” σε συνεργασία με τον Μάριο Τόκα, ενώ η καριέρα του εκτινάχθηκε με τον δίσκο “Και που λες Ευτυχία”. Το ομώνυμο μαζί με τα “Όμορφή μου Κατερίνα”, “Σ’ αγαπώ σαν το γέλιο του Μάη” (μαζί με τη Μαρινέλλα), “Αχ Αννούλα του χιονιά” αποτελούν μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά ερωτικά τραγούδια που ερμήνευσε

Οι τελευταίες δουλειές του

Η τελευταία νέα προσωπική του δισκογραφική δουλειά ήταν το 1997 με το “Ιστορίες Αγγέλων”, ενώ αργότερα, το 2002, συμμετείχε στον live δίσκο “Για τον Γρηγόρη” που ήταν αφιερωμένος στον Γρηγόρη Μπιθικώτση. Το 2005 κυκλοφόρησε μία πολυσυλλεκτική διπλή έκδοση με τις μεγάλες επιτυχίες του, αλλά και διασκευές αγαπημένων τραγουδιών του, ενώ το 2007 κυκλοφόρησε η κασετίνα “Κράτησα τη ζωή μου ταξιδεύοντας – 40 χρόνια Αντώνης Καλογιάννης” με τα σπουδαιότερα τραγούδια του. Συνολικά, ο Αντώνης Καλογιάννης ηχογράφησε πάνω από 20 δίσκους.

Η προσωπική πλευρά του Αντώνη Καλογιάννη

Σε μια προσωπική του συνέντευξη στην Έλενα Κατρίτση στην εκπομπή “Προσωπικά”, ο Αντώνης Καλογιάννης είχε μιλήσει για την προσωπική του ζωή, πέρα από την καλλιτεχνική του πορεία. Μεταξύ άλλων, είχε αναφερθεί στην γυναίκα της ζωής του, την Ελένη, καθώς και στην ξαφνική απώλεια του γιου του, που πέθανε στα 46 του από ανεύρυσμα στον εγκέφαλο. Το χτύπημα για τον τραγουδιστή ήταν πολύ μεγάλο και σημάδεψε καθοριστικά τη ζωή του. “Δεν ήταν μόνο ένας γιος, ήταν ένας φίλος. Ένας σύντροφος. Ήμασταν δύο άνδρες που μιλούσαμε ως άνδρας προς άνδρα. Πονάνε όλα αυτά, αλλά δεν φοβάμαι τον πόνο”, είχε δηλώσει για το χαμό του γιου του.

Όσο για τους φόβους του, είχε πει ότι ο μεγαλύτερος είναι ο θάνατος, αναφέροντας χαρακτηριστικά:  “Είμαι άνθρωπος. Δεν πιστεύω ότι μπορώ να συμμαχήσω μαζί του. Δε μπορώ να βρω αρμονική σχέση με το θάνατο. Με μισεί και τον μισώ. Γιατί θα μου στερήσει τον ήλιο, τη θάλασσα, τα βουνά, τις ωραίες γυναίκες να τις βλέπω, τους φίλους μου, το καφενείο, τον καβγά. Πώς να στο πω; Δεν τον πάω, δεν τον γουστάρω”.

 

Διαβάστε επίσης