“Σαμούρης”. Διήγημα της Κατερίνας Σιάννη

Πολύ θάθελε νάχε φτερά να πέταγε. Ή  καλύτερα ας ήταν αόρατος.   Το τρελό του τρέξιμο που σήκωνε μπουχό τη σκόνη κάθε φορά που τα πόδια του ακουμπούσανε στον δρόμο, έκανε τις σκέψεις του να καλπάζουν και τον ίδιο να μορφάζει από τον πόνο.    Δεν είχε τρέξει  ούτε πενήντα μέτρα και οι κάλτσες του είχαν τρυπήσει κιόλας σε πολλές  μεριές. Τα χαλίκια, τα τριβόλια και τα σκύβαλα*1 που ήταν μαζεμένα στις άκρες της άγριας και σαρακοφαγωμένης ασφάλτου, του τρυπούσαν τις πατούσες, κάνοντας τον διαπεραστικό πόνο να φτάνει στο μυαλό του.

-Ακόμα πενήντα μέτρα –ακόμα λίγα μέτρα……Θεέ μου, βόηθα με ! σκέφτηκε φωναχτά……………………….

 

Διαβάστε περισσότερα εδώ:      “ΣΑΜΟΥΡΗΣ” Διήγημα της Κατερίνας Σιάννη

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Διαβάστε επίσης