“Μια προσωπική εμπειρία που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας” της Αγγελικής Οικονόμου

αρχείο λήψης

Χθες, στις 3.45΄τη νύχτα χτύπησε το τηλέφωνο του σπιτιού μου.

Ξύπνησα κι έτρεξα ανήσυχη να απαντήσω, γιατί έχω δύο υπερήλικες γονείς που μένουν μαζί με μία κυρία που τους φροντίζει.

Στη γραμμή ήταν ένα νέο παιδί που έκλαιγε συντετριμμένο  και μου έλεγε «μαμά… μαμά… τράκαρα μαμά… βοήθεια…»

Αγουροξυπνημένη όπως ήμουν, καταλαβαίνετε πως ένοιωσα. «Ηλία παιδί μου πες μου είσαι χτυπημένος;  που είσαι παιδί μου;»

Εκείνος συνέχισε να κλαίει και να μου επαναλαμβάνει πειστικότατα τα ίδια.

«Μη φοβάσαι παιδάκι μου, εμείς είμαστε εδώ, πες  μου που είσαι;  Έχεις χτυπήσει;»  του έλεγα εγώ,  ενώ έτρεμε η ψυχή μου,  γιατί μέσα στα μάτια μου είχα την εικόνα του να είναι κάπου χτυπημένος και εγκλωβισμένος στα συντρίμμια του αυτοκινήτου.

Τότε μου λέει: «Είμαι στο τμήμα μαμά..» συνεχίζοντας τη συντριβή και το κλάμα.

«Ποιο τμήμα παιδί μου;»

“Στο τμήμα….χτύπησα άνθρωπο μαμά…”

Και τότε βγαίνει στη γραμμή ένας τύπος,  ο οποίος μου είπε ότι λέγεται  υπαστυνόμος τάδε και με ρώτησε αν είμαι η μητέρα του Ηλία και πώς λέγομαι. Σαστισμένη του είπα το όνομά μου, αλλά άρχισα να λειτουργώ πιο ψύχραιμα κι εγώ.

Συνέχισε λοιπόν και μου είπε ότι ο γιός μου είναι στο τμήμα, γιατί έχει προκαλέσει ένα πολύ σοβαρό ατύχημα κι ότι, πώς να μου το πει κι όλας, αλλά  χτύπησε ένα κορίτσι από την Αλβανία με το αυτοκίνητό του…..

Έχοντας διαβάσει  στο Internet για διάφορους που προσποιούμενοι τους αστυνομικούς,  προσπαθούν να αποσπάσουν χρήματα από  γονείς και παππούδες –γιαγιάδες, λέγοντάς τους ότι  τα παιδιά τους – εγγόνια τους έμπλεξαν σε σοβαρότατα ατυχήματα και ότι αυτοί δήθεν  μπορούν να τους ξεμπλέξουν  με κάποιο χρηματικό ποσόν κλπ,  είπα αυστηρά:

«Ποιος είστε κύριε, πως μου είπατε ότι λέγεστε και από ποιο αστυνομικό τμήμα τηλεφωνείτε;»

Αυτοί, μάλλον από την αλλαγή του τόνου της φωνής μου, αμέσως έκλεισαν το τηλέφωνο.

Φυσικά επικοινώνησα αμέσως με τον  γιός μου, ο οποίος  κοιμόταν ήσυχος στο σπίτι του.

Ήταν μια πολύ άσχημη εμπειρία και ειλικρινά έφυγε η γη κάτω από τα πόδια μου, για  όσο διάστημα νόμιζα ότι  μιλούσα στο «πληγωμένο  και αιματοβαμμένο»  παιδί μου,  το οποίο προσπαθούσα να ηρεμήσω και να εμψυχώσω, για να μου πει που βρίσκεται.

Ακούμε διάφορα στην τηλεόραση κι όμως μπορεί να συμβούν και σε εμάς.

Αλήθεια  ως που μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος για το χρήμα……

Αγγελική Οικονόμου